Biz Rasululloh ﷺ bilan Najd gʻazotida gʻazot qildik. U zotni peshin uyqusi (qaylula vaqti) tutdi — u zot tikanli daraxtlari koʻp bir vodiyda edilar. U zot bir daraxt tagiga tushib, unda soyalanib, qilichlarini (daraxtga) ildilar. Odamlar daraxtlar orasida tarqalib soyalandilar. Biz shu (holatda) ekanimizda, birdan Rasululloh ﷺ bizni chaqirdilar. Biz keldik, qarasak, oldilarida bir aʼrobiy (badaviy) oʻtirardi. U zot: «Albatta bu (kishi) men uxlab yotganimda oldimga keldi va qilichimni (qinidan) sugʻurib oldi. Men uygʻonsam, u boshim ustida — yalangʻoch (sugʻurilgan) qilichni (ushlab) — turardi. U: ‹Seni mendan kim (himoya qilib) toʻsadi?› dedi. Men: ‹Alloh› dedim. Shunda u uni (qilichni qiniga) qaytarib (soldi), soʻng oʻtirdi. Mana, u shu (kishi)», dedilar. (Jobir) aytdi: Rasululloh ﷺ uni jazolamadilar.Биз Расулуллоҳ ﷺ билан Нажд ғазотида ғазот қилдик. У зотни пешин уйқуси (қайлула вақти) тутди — у зот тиканли дарахтлари кўп бир водийда эдилар. У зот бир дарахт тагига тушиб, унда сояланиб, қиличларини (дарахтга) илдилар. Одамлар дарахтлар орасида тарқалиб сояландилар. Биз шу (ҳолатда) эканимизда, бирдан Расулуллоҳ ﷺ бизни чақирдилар. Биз келдик, қарасак, олдиларида бир аъробий (бадавий) ўтирарди. У зот: «Албатта бу (киши) мен ухлаб ётганимда олдимга келди ва қиличимни (қинидан) суғуриб олди. Мен уйғонсам, у бошим устида — яланғоч (суғурилган) қилични (ушлаб) — турарди. У: ‹Сени мендан ким (ҳимоя қилиб) тўсади?› деди. Мен: ‹Аллоҳ› дедим. Шунда у уни (қилични қинига) қайтариб (солди), сўнг ўтирди. Мана, у шу (киши)», дедилар. (Жобир) айтди: Расулуллоҳ ﷺ уни жазоламадилар.