حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي، سَلَمَةَ عَنْ جَابِرٍ، ح وَحَدَّثَنِي أَبُو عِمْرَانَ، مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ زِيَادٍ - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ، - يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ - عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سِنَانِ بْنِ أَبِي سِنَانٍ الدُّؤَلِيِّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ غَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَزْوَةً قِبَلَ نَجْدٍ فَأَدْرَكَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي وَادٍ كَثِيرِ الْعِضَاهِ فَنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَحْتَ شَجَرَةٍ فَعَلَّقَ سَيْفَهُ بِغُصْنٍ مِنْ أَغْصَانِهَا - قَالَ - وَتَفَرَّقَ النَّاسُ فِي الْوَادِي يَسْتَظِلُّونَ بِالشَّجَرِ - قَالَ - فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ رَجُلاً أَتَانِي وَأَنَا نَائِمٌ فَأَخَذَ السَّيْفَ فَاسْتَيْقَظْتُ وَهُوَ قَائِمٌ عَلَى رَأْسِي فَلَمْ أَشْعُرْ إِلاَّ وَالسَّيْفُ صَلْتًا فِي يَدِهِ فَقَالَ لِي مَنْ يَمْنَعُكَ مِنِّي قَالَ قُلْتُ اللَّهُ . ثُمَّ قَالَ فِي الثَّانِيَةِ مَنْ يَمْنَعُكَ مِنِّي قَالَ قُلْتُ اللَّهُ . قَالَ فَشَامَ السَّيْفَ فَهَا هُوَ ذَا جَالِسٌ " . ثُمَّ لَمْ يَعْرِضْ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi, u dedi: Biz Rasululloh ﷺ bilan Najd tomon bir gʻazotga chiqdik. Rasululloh ﷺ bizni tikanli daraxtlari koʻp boʻlgan bir vodiyda topdilar (yetib oldilar). Rasululloh ﷺ bir daraxt ostiga tushdilar va qilichlarini uning shoxlaridan biriga ildilar. (Jobir) dedi: Odamlar vodiyda tarqalib, daraxtlar soyasida soya olib turishdi. (Jobir) dedi: Shunda Rasululloh ﷺ: «Men uxlab yotganimda, bir kishi oldimga kelib, qilichni oldi. Men uygʻonsam, u boshim uzra tik turardi. Men sezmadim, faqat qilich uning qoʻlida yalangʻochlangan edi. U menga: ‹Kim seni mendan saqlab qoladi?› dedi. Men: ‹Alloh›, dedim. Soʻng ikkinchi marta: ‹Kim seni mendan saqlab qoladi?› dedi. Men: ‹Alloh›, dedim. Shunda u qilichni qiniga soldi. Mana, u oʻtiribdi», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ unga (jazo bilan) ilingmadilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади, у деди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан Нажд томон бир ғазотга чиқдик. Расулуллоҳ ﷺ бизни тиканли дарахтлари кўп бўлган бир водийда топдилар (етиб олдилар). Расулуллоҳ ﷺ бир дарахт остига тушдилар ва қиличларини унинг шохларидан бирига илдилар. (Жобир) деди: Одамлар водийда тарқалиб, дарахтлар соясида соя олиб туришди. (Жобир) деди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Мен ухлаб ётганимда, бир киши олдимга келиб, қилични олди. Мен уйғонсам, у бошим узра тик турарди. Мен сезмадим, фақат қилич унинг қўлида яланғочланган эди. У менга: ‹Ким сени мендан сақлаб қолади?› деди. Мен: ‹Аллоҳ›, дедим. Сўнг иккинчи марта: ‹Ким сени мендан сақлаб қолади?› деди. Мен: ‹Аллоҳ›, дедим. Шунда у қилични қинига солди. Мана, у ўтирибди», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ унга (жазо билан) илингмадилар.