حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ مَرْوَانَ، وَالْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، قَالاَ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ فِي بِضْعَ عَشْرَةَ مِائَةً مِنْ أَصْحَابِهِ، فَلَمَّا كَانَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ قَلَّدَ الْهَدْىَ وَأَشْعَرَ وَأَحْرَمَ مِنْهَا. لاَ أُحْصِي كَمْ سَمِعْتُهُ مِنْ سُفْيَانَ حَتَّى سَمِعْتُهُ يَقُولُ لاَ أَحْفَظُ مِنَ الزُّهْرِيِّ الإِشْعَارَ وَالتَّقْلِيدَ، فَلاَ أَدْرِي ـ يَعْنِي ـ مَوْضِعَ الإِشْعَارِ وَالتَّقْلِيدِ، أَوِ الْحَدِيثَ كُلَّهُ.
(Marvon va Misvar ibn Maxrama aytdilar:) Paygʻambar ﷺ Hudaybiya yili oʻn necha yuz sahobasi bilan chiqdilar. Zulhulayfaga yetganlarida, hadyni (qurbonlik tuyani belgisi bilan) qalladilar (boʻyniga belgi bogʻladilar), uni ishʼor qildilar (oʻrkachiga belgi qoʻ ydilar) va undan ehrom bogʻladilar. (Sufyon: men buni necha marta undan eshitganimni sanay olmayman, to men uni: ‹Men Zuhriydan ishʼor va taqlidni — yaʼni ishʼor va taqlid joyini, yoki butun hadisni — yodlamadim› deganini eshitgunimcha.)(Марвон ва Мисвар ибн Махрама айтдилар:) Пайғамбар ﷺ Ҳудайбия йили ўн неча юз саҳобаси билан чиқдилар. Зулҳулайфага етганларида, ҳадйни (қурбонлик туяни белгиси билан) қалладилар (бўйнига белги боғладилар), уни ишъор қилдилар (ўркачига белги қў йдилар) ва ундан эҳром боғладилар. (Суфён: мен буни неча марта ундан эшитганимни санай олмайман, то мен уни: ‹Мен Зуҳрийдан ишъор ва тақлидни — яъни ишъор ва тақлид жойини, ёки бутун ҳадисни — ёдламадим› деганини эшитгунимча.)