حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَتَى خَيْبَرَ لَيْلاً، وَكَانَ إِذَا أَتَى قَوْمًا بِلَيْلٍ لَمْ يُغِرْ بِهِمْ حَتَّى يُصْبِحَ، فَلَمَّا أَصْبَحَ خَرَجَتِ الْيَهُودُ بِمَسَاحِيهِمْ وَمَكَاتِلِهِمْ، فَلَمَّا رَأَوْهُ قَالُوا مُحَمَّدٌ وَاللَّهِ، مُحَمَّدٌ وَالْخَمِيسُ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " خَرِبَتْ خَيْبَرُ، إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ ".
Rasululloh ﷺ Xaybarga kechasi yetib keldilar. U zot bir qavmning oldiga kechasi yetib borsalar, tonggacha ularga hujum qilmas edilar. Tong otganida, yahudiylar belkurak va savatlari bilan (ish uchun) chiqdilar. Ular u zotni koʻrgach: «Muhammad, Allohga qasamki! Muhammad va (uning) xamisi (qoʻshini)!» deyishdi. Paygʻambar ﷺ: «Xaybar vayron boʻ ldi! Albatta biz bir qavmning maydoniga (hovlisiga) tushsak, ogohlantirilganlarning tongi qancha yomon (boʻ ladi)!» dedilar.Расулуллоҳ ﷺ Хайбарга кечаси етиб келдилар. У зот бир қавмнинг олдига кечаси етиб борсалар, тонггача уларга ҳужум қилмас эдилар. Тонг отганида, яҳудийлар белкурак ва саватлари билан (иш учун) чиқдилар. Улар у зотни кўргач: «Муҳаммад, Аллоҳга қасамки! Муҳаммад ва (унинг) хамиси (қўшини)!» дейишди. Пайғамбар ﷺ: «Хайбар вайрон бў лди! Албатта биз бир қавмнинг майдонига (ҳовлисига) тушсак, огоҳлантирилганларнинг тонги қанча ёмон (бў лади)!» дедилар.