(Abu Hurayra aytdi:) Biz Xaybarda (hozir boʻ ldik). Rasululloh ﷺ oʻzlari bilan boʻ lgan, islomni daʼvo qiladigan bir kishi haqida: «Bu doʻzax ahlidandir», dedilar. Jang yetib kelganida, u kishi qattiq jang qildi, to unga jarohat koʻpaydi. Baʼzi odamlar (u zotning soʻziga) shubha qilishga yaqin boʻ ldi. Soʻng u kishi jarohat ogʻriʼgini sezib, qoʻ lini oʻq jamadoniga choʻzdi, undan baʼzi oʻqlarni chiqarib, ular bilan oʻzini (boʻgʻziga) sanchdi (oʻ ldirdi). Musulmonlardan baʼzilari yugurib (u zotning oldiga) keldilar va: «Ey Allohning Rasuli, Alloh sizning soʻzingizni rost (tasdiq) qildi — falonchi oʻzini oʻ ldirdi (anthar qildi)», deyishdi. U zot: «Tur, ey falonchi, nido qilki: jannatga faqat moʻmindan boshqa kishi kirmaydi; albatta Alloh bu dinni fojir (gunohkor) kishi bilan ham qoʻ llar (quvvatlar)», dedilar. Buni Maʼmar (Zuhriydan) qoʻllab-quvvatladi.(Абу Ҳурайра айтди:) Биз Хайбарда (ҳозир бў лдик). Расулуллоҳ ﷺ ўзлари билан бў лган, исломни даъво қиладиган бир киши ҳақида: «Бу дўзах аҳлидандир», дедилар. Жанг етиб келганида, у киши қаттиқ жанг қилди, то унга жароҳат кўпайди. Баъзи одамлар (у зотнинг сўзига) шубҳа қилишга яқин бў лди. Сўнг у киши жароҳат оғриъгини сезиб, қў лини ўқ жамадонига чўзди, ундан баъзи ўқларни чиқариб, улар билан ўзини (бўғзига) санчди (ў лдирди). Мусулмонлардан баъзилари югуриб (у зотнинг олдига) келдилар ва: «Эй Аллоҳнинг Расули, Аллоҳ сизнинг сўзингизни рост (тасдиқ) қилди — фалончи ўзини ў лдирди (антҳар қилди)», дейишди. У зот: «Тур, эй фалончи, нидо қилки: жаннатга фақат мўминдан бошқа киши кирмайди; албатта Аллоҳ бу динни фожир (гуноҳкор) киши билан ҳам қў ллар (қувватлар)», дедилар. Буни Маъмар (Зуҳрийдан) қўллаб-қувватлади.