حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قُلْتُ لاِبْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أُهَاجِرَ إِلَى الشَّأْمِ. قَالَ لاَ هِجْرَةَ وَلَكِنْ جِهَادٌ، فَانْطَلِقْ فَاعْرِضْ نَفْسَكَ، فَإِنْ وَجَدْتَ شَيْئًا وَإِلاَّ رَجَعْتَ.
(Mujohid aytdi:) Men Ibn Umar (roziyallohu anhumo)ga: «Men Shomga hijrat qilmoqchiman», dedim. U: «Hijra yoʻq, lekin jihod (bor). (Endi) borib, oʻzingni (jihodga) taqdim et; agar (jihod) topsang (xub), boʻ lmasa qaytasan», dedi.(Мужоҳид айтди:) Мен Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)га: «Мен Шомга ҳижрат қилмоқчиман», дедим. У: «Ҳижра йўқ, лекин жиҳод (бор). (Энди) бориб, ўзингни (жиҳодга) тақдим эт; агар (жиҳод) топсанг (хуб), бў лмаса қайтасан», деди.