(Anas (roziyallohu anhu) aytdi:) Hunayn kuni boʻ lganida, Havozin roʻbaroʻ keldi; Paygʻambar ﷺ bilan oʻn ming (kishi) va tulaqo (Fath kuni ozod qilingan Makkaliklar) bor edi. Ular (orqaga) yuz oʻgirdilar (chekindi). U zot: «Ey ansor jamoasi!» dedilar. Ular: «Labbayka, ey Allohning Rasuli, va saʼdayka! Labbayka, biz sening oldingdamiz», dedilar. Paygʻambar ﷺ (xachirdan) tushib: «Men — Allohning bandasi va Rasuliman», dedilar. Shunda mushriklar yengildi. U zot tulaqo va muhojirlarga berdilar, ansorga esa hech narsa bermadilar. Ular (gap) dedilar; u zot ularni chaqirib, bir qubba (chodir)ga kiritib: «Odamlar qoʻ y va tuya bilan ketishiga, sizlar esa Rasululloh ﷺ bilan ketishingizga rozi emasmisiz?» dedilar. Paygʻambar ﷺ: «Agar odamlar bir vodidan yursa, ansor (boshqa) bir daradan yursa, men ansorning darasini tanlagan boʻ lardim», dedilar.(Анас (розияллоҳу анҳу) айтди:) Ҳунайн куни бў лганида, Ҳавозин рўбарў келди; Пайғамбар ﷺ билан ўн минг (киши) ва тулақо (Фатҳ куни озод қилинган Маккаликлар) бор эди. Улар (орқага) юз ўгирдилар (чекинди). У зот: «Эй ансор жамоаси!» дедилар. Улар: «Лаббайка, эй Аллоҳнинг Расули, ва саъдайка! Лаббайка, биз сенинг олдингдамиз», дедилар. Пайғамбар ﷺ (хачирдан) тушиб: «Мен — Аллоҳнинг бандаси ва Расулиман», дедилар. Шунда мушриклар енгилди. У зот тулақо ва муҳожирларга бердилар, ансорга эса ҳеч нарса бермадилар. Улар (гап) дедилар; у зот уларни чақириб, бир қубба (чодир)га киритиб: «Одамлар қў й ва туя билан кетишига, сизлар эса Расулуллоҳ ﷺ билан кетишингизга рози эмасмисиз?» дедилар. Пайғамбар ﷺ: «Агар одамлар бир водидан юрса, ансор (бошқа) бир дарадан юрса, мен ансорнинг дарасини танлаган бў лардим», дедилар.