حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو،. وَقَالَ بَكْرُ بْنُ مُضَرَ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ بُكَيْرٍ، أَنَّ كُرَيْبًا، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ حَدَّثَهُ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَزْهَرَ وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ أَرْسَلُوا إِلَى عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ فَقَالُوا اقْرَأْ عَلَيْهَا السَّلاَمَ مِنَّا جَمِيعًا، وَسَلْهَا عَنِ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ، وَإِنَّا أُخْبِرْنَا أَنَّكِ تُصَلِّيهَا، وَقَدْ بَلَغَنَا أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْهَا، قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَكُنْتُ أَضْرِبُ مَعَ عُمَرَ النَّاسَ عَنْهُمَا. قَالَ كُرَيْبٌ فَدَخَلْتُ عَلَيْهَا، وَبَلَّغْتُهَا مَا أَرْسَلُونِي، فَقَالَتْ سَلْ أُمَّ سَلَمَةَ. فَأَخْبَرْتُهُمْ، فَرَدُّونِي إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ بِمِثْلِ مَا أَرْسَلُونِي إِلَى عَائِشَةَ، فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَنْهَى عَنْهُمَا، وَإِنَّهُ صَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ دَخَلَ عَلَىَّ وَعِنْدِي نِسْوَةٌ مِنْ بَنِي حَرَامٍ مِنَ الأَنْصَارِ، فَصَلاَّهُمَا، فَأَرْسَلْتُ إِلَيْهِ الْخَادِمَ فَقُلْتُ قُومِي إِلَى جَنْبِهِ فَقُولِي تَقُولُ أُمُّ سَلَمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَمْ أَسْمَعْكَ تَنْهَى عَنْ هَاتَيْنِ الرَّكْعَتَيْنِ فَأَرَاكَ تُصَلِّيهِمَا. فَإِنْ أَشَارَ بِيَدِهِ فَاسْتَأْخِرِي. فَفَعَلَتِ الْجَارِيَةُ، فَأَشَارَ بِيَدِهِ، فَاسْتَأْخَرَتْ عَنْهُ، فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ " يَا بِنْتَ أَبِي أُمَيَّةَ، سَأَلْتِ عَنِ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ، إِنَّهُ أَتَانِي أُنَاسٌ مِنْ عَبْدِ الْقَيْسِ بِالإِسْلاَمِ مِنْ قَوْمِهِمْ، فَشَغَلُونِي عَنِ الرَّكْعَتَيْنِ اللَّتَيْنِ بَعْدَ الظُّهْرِ، فَهُمَا هَاتَانِ ".
(Kurayb aytdi:) Ibn Abbos, Abdurrahmon ibn Azhar va Misvar ibn Maxrama meni Oisha (roziyallohu anho)ga yuborib: «Unga hammamizdan salom yetkaz va undan asrdan keyingi ikki rakat (namoz) haqida soʻra; bizga — sen ularni oʻqiysan deb — xabar berildi, holbuki bizga Paygʻambar ﷺ ulardan qaytargan (degan xabar) yetdi», dedilar. Ibn Abbos: «Men Umar bilan birga odamlarni bu ikki (rakat)dan (qaytarib) urardim», dedi. Kurayb aytdi: Men uning oldiga kirib, meni nima bilan yuborgan boʻ lsalar, uni yetkazdim. U: «Ummu Salamadan soʻra», dedi. Men ularga (qaytib) xabar berdim; ular meni — Oishaga yuborgan (savol) kabi — Ummu Salamaga qaytardilar. Ummu Salama: «Men Paygʻambar ﷺni ulardan qaytarayotganini eshitdim; soʻng u zot asrni oʻqib, soʻng mening oldimga kirdilar — yonimda ansorning Bani Harom (qabilasi)dan baʼzi ayollar bor edi — va u ikki(rakat)ni oʻqidilar. Men u zotga xizmatkorni yuborib: ‹Uning yonida tur va ayt: Ummu Salama aytadi: Ey Allohning Rasuli, men seni bu ikki rakatdan qaytarayotganini eshitgan edim, mana endi seni ularni oʻqiyotganini koʻrayapman (deb ayt); agar u qoʻ li bilan ishora qilsa, ortga chekin (kut)› dedim. Joriya (xizmatkor) shunday qildi; u zot qoʻ li bilan ishora qildi, u ortga chekindi. U zot (namozdan) boʻ shaganida: ‹Ey Abu Umayyaning qizi, sen asrdan keyingi ikki rakat haqida soʻrading; menga Abdul-Qaysdan baʼzi odamlar oʻz qavmidan islom (xabari) bilan keldi, ular meni peshindan keyingi ikki rakatdan mashgʻul qildi — ana shu ikkovi mana shu (oʻqigan)dir› dedilar», dedi.(Курайб айтди:) Ибн Аббос, Абдурраҳмон ибн Азҳар ва Мисвар ибн Махрама мени Оиша (розияллоҳу анҳо)га юбориб: «Унга ҳаммамиздан салом етказ ва ундан асрдан кейинги икки ракат (намоз) ҳақида сўра; бизга — сен уларни ўқийсан деб — хабар берилди, ҳолбуки бизга Пайғамбар ﷺ улардан қайтарган (деган хабар) етди», дедилар. Ибн Аббос: «Мен Умар билан бирга одамларни бу икки (ракат)дан (қайтариб) урардим», деди. Курайб айтди: Мен унинг олдига кириб, мени нима билан юборган бў лсалар, уни етказдим. У: «Умму Саламадан сўра», деди. Мен уларга (қайтиб) хабар бердим; улар мени — Оишага юборган (савол) каби — Умму Саламага қайтардилар. Умму Салама: «Мен Пайғамбар ﷺни улардан қайтараётганини эшитдим; сўнг у зот асрни ўқиб, сўнг менинг олдимга кирдилар — ёнимда ансорнинг Бани Ҳаром (қабиласи)дан баъзи аёллар бор эди — ва у икки(ракат)ни ўқидилар. Мен у зотга хизматкорни юбориб: ‹Унинг ёнида тур ва айт: Умму Салама айтади: Эй Аллоҳнинг Расули, мен сени бу икки ракатдан қайтараётганини эшитган эдим, мана энди сени уларни ўқиётганини кўраяпман (деб айт); агар у қў ли билан ишора қилса, ортга чекин (кут)› дедим. Жория (хизматкор) шундай қилди; у зот қў ли билан ишора қилди, у ортга чекинди. У зот (намоздан) бў шаганида: ‹Эй Абу Умайянинг қизи, сен асрдан кейинги икки ракат ҳақида сўрадинг; менга Абдул-Қайсдан баъзи одамлар ўз қавмидан ислом (хабари) билан келди, улар мени пешиндан кейинги икки ракатдан машғул қилди — ана шу иккови мана шу (ўқиган)дир› дедилар», деди.