حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ الْهَادِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مَاتَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَإِنَّهُ لَبَيْنَ حَاقِنَتِي وَذَاقِنَتِي، فَلاَ أَكْرَهُ شِدَّةَ الْمَوْتِ لأَحَدٍ أَبَدًا بَعْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
(Oisha (roziyallohu anho) aytdi:) Paygʻambar ﷺ — u zot mening koʻkragim (boʻ ynim osti) bilan iyagim orasida (boshlari boʻ lgan holda) — vafot etdilar; men Paygʻambar ﷺdan keyin hech kim uchun oʻ lim qattiqligini (shiddatini) aslo yomon koʻrmaymain (yaʼni hatto u zot ham qattiq oʻ lim koʻrdilar).(Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди:) Пайғамбар ﷺ — у зот менинг кўкрагим (бў йним ости) билан иягим орасида (бошлари бў лган ҳолда) — вафот этдилар; мен Пайғамбар ﷺдан кейин ҳеч ким учун ў лим қаттиқлигини (шиддатини) асло ёмон кўрмаймаин (яъни ҳатто у зот ҳам қаттиқ ў лим кўрдилар).