حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " قِيلَ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ [quran sura="2" aya_start="58" aya_end="58"]{ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُولُوا حِطَّةٌ} فَدَخَلُوا يَزْحَفُونَ عَلَى أَسْتَاهِهِمْ، فَبَدَّلُوا وَقَالُوا حِطَّةٌ، حَبَّةٌ فِي شَعَرَةٍ ".
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qildi)ki, u zot: «Bani Isroilga: ‹(Shahar) eshigidan sajda qilgan holda kiringlar va ‹Hitta (gunohlarimizni toʻk)› denglar› (Baqara surasi, 58) deyildi; lekin ular orqalari bilan sudralib kirdilar va (soʻzni) oʻzgartirib, ‹Hitta› oʻrniga ‹Habba fi shaʼara (sochdagi don)› dedilar», dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан ривоят қилди)ки, у зот: «Бани Исроилга: ‹(Шаҳар) эшигидан сажда қилган ҳолда киринглар ва ‹Ҳитта (гуноҳларимизни тўк)› денглар› (Бақара сураси, 58) дейилди; лекин улар орқалари билан судралиб кирдилар ва (сўзни) ўзгартириб, ‹Ҳитта› ўрнига ‹Ҳабба фи шаъара (сочдаги дон)› дедилар», дедилар.