حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ حَبِيبٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ أَقْرَؤُنَا أُبَىٌّ، وَأَقْضَانَا عَلِيٌّ، وَإِنَّا لَنَدَعُ مِنْ قَوْلِ أُبَىٍّ، وَذَاكَ أَنَّ أُبَيًّا يَقُولُ لاَ أَدَعُ شَيْئًا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى {مَا نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نَنْسَأْهَا}
(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi:) Umar (roziyallohu anhu): «Bizning eng (yaxshi) qoriimiz — Ubayy; eng (yaxshi) hukm chiqaruvchiimiz — Ali. Biz Ubayyning baʼzi soʻzini (qiroatini) tark etamiz; sababi Ubayy: ‹Men Rasululloh ﷺdan eshitgan biror narsani tark etmayman› deydi — holbuki Alloh taolo: ‹Biz qaysi bir oyatni nasx qilsak yoki uni (esdan) chiqarsak (undan yaxshirogʻini keltiramiz)› (Baqara surasi, 106) degan-ku (yaʼni baʼzi oyatlar mansux boʻ lgan)», dedi.(Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди:) Умар (розияллоҳу анҳу): «Бизнинг энг (яхши) қориимиз — Убайй; энг (яхши) ҳукм чиқарувчиимиз — Али. Биз Убаййнинг баъзи сўзини (қироатини) тарк этамиз; сабаби Убайй: ‹Мен Расулуллоҳ ﷺдан эшитган бирор нарсани тарк этмайман› дейди — ҳолбуки Аллоҳ таоло: ‹Биз қайси бир оятни насх қилсак ёки уни (эсдан) чиқарсак (ундан яхшироғини келтирамиз)› (Бақара сураси, 106) деган-ку (яъни баъзи оятлар мансух бў лган)», деди.