(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Rasululloh ﷺ — biror kishiga qarshi duo qilishni yoki biror kishiga (yaxshilik) duo qilishni istaganlarida, rukuʼdan keyin qunut qilar edilar. Baʼzan ‹Samiʼallohu liman hamidah, Allohumma Robbana lakal-hamd› deganlaridan keyin: «Allohim, Valid ibn Validni, Salama ibn Hishomni va Ayyosh ibn Abu Rabiani (kofirlar zulmidan) najot ber; Allohim, Muzar (qabilasi) ustiga (azob) qadamingni qattiq qil va uni — Yusuf (zamonidagi) yillar (ochligi) kabi yillar qil», deb aytar edilar — buni jahran (ovoz chiqarib) aytar edilar. Baʼzi namozlarida, bomdod namozida: «Allohim, falonchini va falonchini laʼnatla» — deb arablardan baʼzi tirik (qabilalar)ga (qarshi aytardilar) — to Alloh ‹(Ey Muhammad,) bu ishda senga hech narsa yoʻq...› (Al-Imron surasi, 128) (oyatini) nozil qilguniga qadar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, Расулуллоҳ ﷺ — бирор кишига қарши дуо қилишни ёки бирор кишига (яхшилик) дуо қилишни истаганларида, рукуъдан кейин қунут қилар эдилар. Баъзан ‹Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ, Аллоҳумма Роббана лакал-ҳамд› деганларидан кейин: «Аллоҳим, Валид ибн Валидни, Салама ибн Ҳишомни ва Айёш ибн Абу Рабиани (кофирлар зулмидан) нажот бер; Аллоҳим, Музар (қабиласи) устига (азоб) қадамингни қаттиқ қил ва уни — Юсуф (замонидаги) йиллар (очлиги) каби йиллар қил», деб айтар эдилар — буни жаҳран (овоз чиқариб) айтар эдилар. Баъзи намозларида, бомдод намозида: «Аллоҳим, фалончини ва фалончини лаънатла» — деб араблардан баъзи тирик (қабилалар)га (қарши айтардилар) — то Аллоҳ ‹(Эй Муҳаммад,) бу ишда сенга ҳеч нарса йўқ...› (Ал-Имрон сураси, 128) (оятини) нозил қилгунига қадар.