حَدَّثَنَا حِبَّانُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي سَالِمٌ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ فِي الرَّكْعَةِ الآخِرَةِ مِنَ الْفَجْرِ يَقُولُ " اللَّهُمَّ الْعَنْ فُلاَنًا وَفُلاَنًا وَفُلاَنًا ". بَعْدَ مَا يَقُولُ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ ". فَأَنْزَلَ اللَّهُ {لَيْسَ لَكَ مِنَ الأَمْرِ شَىْءٌ} إِلَى قَوْلِهِ [quran sura="3" aya_start="128" aya_end="128"]{فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ}. رَوَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ رَاشِدٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ.
(Solim otasidan (Ibn Umar) (rivoyat qildi)ki,) U Rasululloh ﷺni — bomdod (namozi)ning oxirgi rakatida rukuʼdan boshlarini koʻ targanlarida — ‹Samiʼallohu liman hamidah, Robbana va lakal-hamd› deganlaridan keyin: «Allohim, falonchini, falonchini va falonchini laʼnatla», deb aytayotganlarini eshitdi. Shunda Alloh ‹(Ey Muhammad,) bu ishda senga hech narsa yoʻq...› (degan oyatdan) to ‹...albatta ular zolimlardir› (Al-Imron surasi, 128) degan soʻzigacha (oyatni) nozil qildi.(Солим отасидан (Ибн Умар) (ривоят қилди)ки,) У Расулуллоҳ ﷺни — бомдод (намози)нинг охирги ракатида рукуъдан бошларини кў тарганларида — ‹Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ, Роббана ва лакал-ҳамд› деганларидан кейин: «Аллоҳим, фалончини, фалончини ва фалончини лаънатла», деб айтаётганларини эшитди. Шунда Аллоҳ ‹(Эй Муҳаммад,) бу ишда сенга ҳеч нарса йўқ...› (деган оятдан) то ‹...албатта улар золимлардир› (Ал-Имрон сураси, 128) деган сўзигача (оятни) нозил қилди.