(Muhammad ibn Abdurrahmon Abul-Asvad aytdi:) Madina ahliga bir (harbiy) safar (uchun askar yigʻ ish) belgilandi; men (ham) unga yozildim (roʻ yxatga olindim). Soʻng Ibn Abbosning mavlosi Ikrimani uchratib, unga (buni) xabar berdim; u meni bundan qattiq qaytardi, soʻng: «Menga Ibn Abbos xabar berdi: musulmonlardan baʼzi odamlar mushriklar bilan birga (boʻ lib), Rasululloh ﷺga qarshi mushriklarning sonini (qoʻ shinini) koʻ paytirar edilar; (jangda) bir oʻq kelib otilar, ulardan biriga tegib uni oʻ ldirar, yoki (qilich bilan) urilib oʻ ldirilar edi. Shunda Alloh ‹Albatta — oʻ zlariga zulm qilgan holda — farishtalar jonini oladiganlar...› (Niso surasi, 97) (oyatini) oxiriga qadar nozil qildi», dedi.(Муҳаммад ибн Абдурраҳмон Абул-Асвад айтди:) Мадина аҳлига бир (ҳарбий) сафар (учун аскар йиғ иш) белгиланди; мен (ҳам) унга ёзилдим (рў йхатга олиндим). Сўнг Ибн Аббоснинг мавлоси Икримани учратиб, унга (буни) хабар бердим; у мени бундан қаттиқ қайтарди, сўнг: «Менга Ибн Аббос хабар берди: мусулмонлардан баъзи одамлар мушриклар билан бирга (бў либ), Расулуллоҳ ﷺга қарши мушрикларнинг сонини (қў шинини) кў пайтирар эдилар; (жангда) бир ўқ келиб отилар, улардан бирига тегиб уни ў лдирар, ёки (қилич билан) урилиб ў лдирилар эди. Шунда Аллоҳ ‹Албатта — ў зларига зулм қилган ҳолда — фаришталар жонини оладиганлар...› (Нисо сураси, 97) (оятини) охирига қадар нозил қилди», деди.