حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنْفِقْ أُنْفِقْ عَلَيْكَ ـ وَقَالَ ـ يَدُ اللَّهِ مَلأَى لاَ تَغِيضُهَا نَفَقَةٌ، سَحَّاءُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ ـ وَقَالَ ـ أَرَأَيْتُمْ مَا أَنْفَقَ مُنْذُ خَلَقَ السَّمَاءَ وَالأَرْضَ فَإِنَّهُ لَمْ يَغِضْ مَا فِي يَدِهِ، وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ، وَبِيَدِهِ الْمِيزَانُ يَخْفِضُ وَيَرْفَعُ ". {اعْتَرَاكَ} افْتَعَلْتَ مِنْ عَرَوْتُهُ أَىْ أَصَبْتُهُ، وَمِنْهُ يَعْرُوهُ وَاعْتَرَانِي [quran sura="11" aya_start="56" aya_end="56"]{آخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا} أَىْ فِي مِلْكِهِ وَسُلْطَانِهِ. عَنِيدٌ وَعَنُودٌ وَعَانِدٌ وَاحِدٌ، هُوَ تَأْكِيدُ التَّجَبُّرِ، {اسْتَعْمَرَكُمْ} جَعَلَكُمْ عُمَّارًا، أَعْمَرْتُهُ الدَّارَ فَهْىَ عُمْرَى جَعَلْتُهَا لَهُ. {نَكِرَهُمْ} وَأَنْكَرَهُمْ وَاسْتَنْكَرَهُمْ وَاحِدٌ [quran sura="11" aya_start="73" aya_end="73"]{حَمِيدٌ مَجِيدٌ} كَأَنَّهُ فَعِيلٌ مِنْ مَاجِدٍ. مَحْمُودٌ مِنْ حَمِدَ. سِجِّيلٌ الشَّدِيدُ الْكَبِيرُ. سِجِّيلٌ وَسِجِّينٌ وَاللاَّمُ وَالنُّونُ أُخْتَانِ، وَقَالَ تَمِيمُ بْنُ مُقْبِلٍ وَرَجْلَةٍ يَضْرِبُونَ الْبَيْضَ ضَاحِيَةً ضَرْبًا تَوَاصَى بِهِ الأَبْطَالُ سِجِّينَا
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Rasululloh ﷺ: «Alloh azza va jalla: ‹(Ey banda,) sarfla — Men senga sarflayman› dedi», dedilar va: «Allohning qoʻ li toʻ ladir; uni hech bir sarf (nafaqa) kamaytirmaydi; (u) kechasi-yu kunduzi sahiy (saxiy, toʻ kib turuvchi)dir», dedilar; (yana): «Aytinglar-chi, U osmon va yerni yaratganidan beri (qancha) sarfladi — albatta bu Uning qoʻ lidagi (narsa)ni kamaytirmadi; Uning Arshi suv ustida edi; Uning qoʻ lida mezon (tarozi) bor — pasaytirar va koʻ tarar edi», dedilar. (Lexical glosslar:) ‹Aʼtaroka› — ‹arovtuhu (unga yetdim, tegdim)›dan ‹iftaalta› (boʻ limi)dir; ‹yaʼruhu› va ‹aʼtaroniy› (ham shundan). ‹Oxizun bi-nosiyatiha› (Hud surasi, 56) — yaʼni Uning mulki va sultoni (qoʻ li ostida). ‹Aniyd›, ‹anud› va ‹oniyd› — bir (maʼnoda); u takabburni taʼkidlash(dir). ‹Istaʼmarakum› — sizlarni obodonchilik qiluvchilar (etib) qildi; ‹aʼmartuhud-dor› — uni (uyni) unga umrbod berdim (degani). ‹Nakirahum› (Hud surasi, 70), ‹ankarahum› va ‹istankarahum› — bir (maʼnoda). ‹Hamiyd›, ‹majiyd› (Hud surasi, 73) — goʻyo ‹mojid›dan ‹faʼiyl› (vaznida); ‹mahmud› — ‹hamida›dan. ‹Sijjiyl› — qattiq, katta (tosh). ‹Sijjiyl› va ‹sijjiyn› — lom va nun egizak (harf)dir.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалла: ‹(Эй банда,) сарфла — Мен сенга сарфлайман› деди», дедилар ва: «Аллоҳнинг қў ли тў ладир; уни ҳеч бир сарф (нафақа) камайтирмайди; (у) кечаси-ю кундузи саҳий (сахий, тў киб турувчи)дир», дедилар; (яна): «Айтинглар-чи, У осмон ва ерни яратганидан бери (қанча) сарфлади — албатта бу Унинг қў лидаги (нарса)ни камайтирмади; Унинг Арши сув устида эди; Унинг қў лида мезон (тарози) бор — пасайтирар ва кў тарар эди», дедилар. (Лехисал глосслар:) ‹Аътарока› — ‹аровтуҳу (унга етдим, тегдим)›дан ‹ифтаалта› (бў лими)дир; ‹яъруҳу› ва ‹аътароний› (ҳам шундан). ‹Охизун би-носиятиҳа› (Ҳуд сураси, 56) — яъни Унинг мулки ва султони (қў ли остида). ‹Анийд›, ‹ануд› ва ‹онийд› — бир (маънода); у такаббурни таъкидлаш(дир). ‹Истаъмаракум› — сизларни ободончилик қилувчилар (этиб) қилди; ‹аъмартуҳуд-дор› — уни (уйни) унга умрбод бердим (дегани). ‹Накираҳум› (Ҳуд сураси, 70), ‹анкараҳум› ва ‹истанкараҳум› — бир (маънода). ‹Ҳамийд›, ‹мажийд› (Ҳуд сураси, 73) — гўё ‹можид›дан ‹фаъийл› (вазнида); ‹маҳмуд› — ‹ҳамида›дан. ‹Сижжийл› — қаттиқ, катта (тош). ‹Сижжийл› ва ‹сижжийн› — лом ва нун эгизак (ҳарф)дир.