حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ الزُّهْرِيُّ حَدَّثَنَاهُ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو إِدْرِيسَ، سَمِعَ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَتُبَايِعُونِي عَلَى أَنْ لاَ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلاَ تَزْنُوا وَلاَ تَسْرِقُوا ". وَقَرَأَ آيَةَ النِّسَاءِ ـ وَأَكْثَرُ لَفْظِ سُفْيَانَ قَرَأَ الآيَةَ ـ " فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ، وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ، وَمَنْ أَصَابَ مِنْهَا شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ فَسَتَرَهُ اللَّهُ فَهْوَ إِلَى اللَّهِ، إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُ} ". تَابَعَهُ عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ فِي الآيَةِ.
(Ubada ibnus-Somit (roziyallohu anhu) aytdi:) Biz Paygʻambar ﷺning huzurida edik; u zot: «Allohga hech narsani sherik qilmaslik, zino qilmaslik, oʻgʻ irlik qilmaslik (ustida) menga bayʼat berasizmi?» dedilar va Niso (surasidagi) oyatni oʻqidilar — Sufyonning koʻ proq lafzida: «oyatni oʻqidilar» — (degan). «Bas, sizlardan kim (ahdiga) vafo qilsa, uning ajri Alloh zimmasida; kim u (gunoh)lardan birontasini qilib, soʻng (dunyoda) jazolansa — bu unga kafforat(dir); kim ulardan birontasini qilib, soʻng Alloh uni yashirsa — bu Allohning (ixtiyoriga havola)dir: xohlasa uni azoblaydi, xohlasa uni magʻ firat qiladi», dedilar.(Убада ибнус-Сомит (розияллоҳу анҳу) айтди:) Биз Пайғамбар ﷺнинг ҳузурида эдик; у зот: «Аллоҳга ҳеч нарсани шерик қилмаслик, зино қилмаслик, ўғ ирлик қилмаслик (устида) менга байъат берасизми?» дедилар ва Нисо (сурасидаги) оятни ўқидилар — Суфённинг кў проқ лафзида: «оятни ўқидилар» — (деган). «Бас, сизлардан ким (аҳдига) вафо қилса, унинг ажри Аллоҳ зиммасида; ким у (гуноҳ)лардан биронтасини қилиб, сўнг (дунёда) жазоланса — бу унга каффорат(дир); ким улардан биронтасини қилиб, сўнг Аллоҳ уни яширса — бу Аллоҳнинг (ихтиёрига ҳавола)дир: хоҳласа уни азоблайди, хоҳласа уни мағ фират қилади», дедилар.