حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَمْعَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ وَذَكَرَ النَّاقَةَ وَالَّذِي عَقَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " [quran sura="91" aya_start="1" aya_end="1"]{إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا} انْبَعَثَ لَهَا رَجُلٌ عَزِيزٌ عَارِمٌ، مَنِيعٌ فِي رَهْطِهِ، مِثْلُ أَبِي زَمْعَةَ ". وَذَكَرَ النِّسَاءَ فَقَالَ " يَعْمِدُ أَحَدُكُمْ يَجْلِدُ امْرَأَتَهُ جَلْدَ الْعَبْدِ، فَلَعَلَّهُ يُضَاجِعُهَا مِنْ آخِرِ يَوْمِهِ ". ثُمَّ وَعَظَهُمْ فِي ضَحِكِهِمْ مِنَ الضَّرْطَةِ وَقَالَ " لِمَ يَضْحَكُ أَحَدُكُمْ مِمَّا يَفْعَلُ ". وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَمْعَةَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مِثْلُ أَبِي زَمْعَةَ عَمِّ الزُّبَيْرِ بْنِ الْعَوَّامِ ".
(Abdulloh ibn Zamʼa (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, u Paygʻambar ﷺni xutba qilayotganlarida eshitdi; u zot (Solihning) tuyasini va uni (boʻ gʻ izlab) soʻygan (kishi)ni zikr qildilar va: «‹Oʻ shanda — eng badbaxti (oʻrnidan) turganida...› (Shams surasi, 12) — unga (tuyani soʻyishga) bir kuchli, fasodchi (buzgʻ unchi), oʻ z qabilasida qudratli (himoyali) bir kishi — Abu Zamʼaga oʻ xshash (kishi) — otildi (turdi)», dedilar. Soʻng u zot ayollarni zikr qilib: «Birortangiz xotinini — qul (savalangandek) savalar, soʻng (ehtimol) kun oxirida u bilan (yana) yotar (yaqinlik qilar)», dedilar. Soʻng ularni — (kishining) chiqargan (shamoli) ustidan kulishlari haqida — vaʼz qilib: «Birortangiz oʻ zi qilayotgan (ish) ustidan nega kuladi?» dedilar. (Abu Muoviya: Paygʻambar ﷺ: «Zubayr ibnul-Avvomning amakisi Abu Zamʼaga oʻ xshash» dedilar.)(Абдуллоҳ ибн Замъа (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, у Пайғамбар ﷺни хутба қилаётганларида эшитди; у зот (Солиҳнинг) туясини ва уни (бў ғ излаб) сўйган (киши)ни зикр қилдилар ва: «‹Ў шанда — энг бадбахти (ўрнидан) турганида...› (Шамс сураси, 12) — унга (туяни сўйишга) бир кучли, фасодчи (бузғ унчи), ў з қабиласида қудратли (ҳимояли) бир киши — Абу Замъага ў хшаш (киши) — отилди (турди)», дедилар. Сўнг у зот аёлларни зикр қилиб: «Бирортангиз хотинини — қул (савалангандек) савалар, сўнг (эҳтимол) кун охирида у билан (яна) ётар (яқинлик қилар)», дедилар. Сўнг уларни — (кишининг) чиқарган (шамоли) устидан кулишлари ҳақида — ваъз қилиб: «Бирортангиз ў зи қилаётган (иш) устидан нега кулади?» дедилар. (Абу Муовия: Пайғамбар ﷺ: «Зубайр ибнул-Аввомнинг амакиси Абу Замъага ў хшаш» дедилар.)