حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مُرَّةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَبُو لَهَبٍ تَبًّا لَكَ أَلِهَذَا جَمَعْتَنَا فَنَزَلَتْ [quran sura="111" aya_start="1" aya_end="1"]{تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ}.
(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi:) Abu Lahab: «Senga halokat boʻ lsin! Bizni shuning uchun toʻpladingmi?» dedi. Shunda ‹Abu Lahabning ikki qoʻ li halok boʻ ldi (va oʻ zi ham halok boʻ ldi)› (Masad surasi, 1) (oyati) nozil boʻ ldi.(Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди:) Абу Лаҳаб: «Сенга ҳалокат бў лсин! Бизни шунинг учун тўпладингми?» деди. Шунда ‹Абу Лаҳабнинг икки қў ли ҳалок бў лди (ва ў зи ҳам ҳалок бў лди)› (Масад сураси, 1) (ояти) нозил бў лди.