حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ فِي بَرِيرَةَ ثَلاَثُ سُنَنٍ عَتَقَتْ فَخُيِّرَتْ، وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ ". وَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبُرْمَةٌ عَلَى النَّارِ، فَقُرِّبَ إِلَيْهِ خُبْزٌ وَأُدْمٌ مِنْ أُدْمِ الْبَيْتِ فَقَالَ " لَمْ أَرَ الْبُرْمَةَ ". فَقِيلَ لَحْمٌ تُصُدِّقَ عَلَى بَرِيرَةَ، وَأَنْتَ لاَ تَأْكُلُ الصَّدَقَةَ قَالَ " هُوَ عَلَيْهَا صَدَقَةٌ، وَلَنَا هَدِيَّةٌ ".
(Oisha (roziyallohu anho) aytdi:) Barira (voqeasi)da uch sunnat (hukm) boʻ ldi: u ozod qilindi va (eriga nisbatan tanlovda) ixtiyor (qoldirildi) berildi; va Rasululloh ﷺ: «Valo (meros-himoya huquqi) — ozod qilgan (kishi)ga(dir)», dedilar; va Rasululloh ﷺ (uyga) kirdilar — oʻ choqda (olovda) bir qozon (boʻ lib qaynab turgan) edi; u zotga non va uyning yon(taom)laridan bir yonlik (taom) yaqinlashtirildi. U zot: «Men qozonni (unda goʻsht) koʻ rgan edim-ku?» dedilar. (Ularga): «(U) — Bariraga sadaqa qilingan goʻsht; sen esa sadaqani yemaysan-ku» deyildi. U zot: «(U) — unga (Bariraga) sadaqa(dir); bizga esa — hadya (tortiq)dir», dedilar.(Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди:) Барира (воқеаси)да уч суннат (ҳукм) бў лди: у озод қилинди ва (эрига нисбатан танловда) ихтиёр (қолдирилди) берилди; ва Расулуллоҳ ﷺ: «Вало (мерос-ҳимоя ҳуқуқи) — озод қилган (киши)га(дир)», дедилар; ва Расулуллоҳ ﷺ (уйга) кирдилар — ў чоқда (оловда) бир қозон (бў либ қайнаб турган) эди; у зотга нон ва уйнинг ён(таом)ларидан бир ёнлик (таом) яқинлаштирилди. У зот: «Мен қозонни (унда гўшт) кў рган эдим-ку?» дедилар. (Уларга): «(У) — Барирага садақа қилинган гўшт; сен эса садақани емайсан-ку» дейилди. У зот: «(У) — унга (Барирага) садақа(дир); бизга эса — ҳадя (тортиқ)дир», дедилар.