حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ الْحَبَشُ يَلْعَبُونَ بِحِرَابِهِمْ، فَسَتَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا أَنْظُرُ، فَمَا زِلْتُ أَنْظُرُ حَتَّى كُنْتُ أَنَا أَنْصَرِفُ فَاقْدُرُوا قَدْرَ الْجَارِيَةِ الْحَدِيثَةِ السِّنِّ تَسْمَعُ اللَّهْوَ.
(Oisha (roziyallohu anho) aytdi:) Habashlik (ar)lar oʻ z nayzalari bilan (jangovor) oʻ yin koʻ rsatar edi; Rasululloh ﷺ meni (oʻ z ridolari bilan) toʻ sib (pana qilib) turdilar — men esa (ularga) qarar edim. Men — oʻ zim ketgunimcha (charchab qaytgunimcha) — qarab turaverdim. Bas, yosh (kichkina) qizning lahv (oʻ yin-tomosha)ni eshitishga (boʻ lgan qiziqishini) — (oʻ shandan) qiyoslab (oʻ ylab) koʻ ringlar.(Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди:) Ҳабашлик (ар)лар ў з найзалари билан (жанговор) ў йин кў рсатар эди; Расулуллоҳ ﷺ мени (ў з ридолари билан) тў сиб (пана қилиб) турдилар — мен эса (уларга) қарар эдим. Мен — ў зим кетгунимча (чарчаб қайтгунимча) — қараб туравердим. Бас, ёш (кичкина) қизнинг лаҳв (ў йин-томоша)ни эшитишга (бў лган қизиқишини) — (ў шандан) қиёслаб (ў йлаб) кў ринглар.