حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْقَاسِمِ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ قَالَ ذُكِرَ الْمُتَلاَعِنَانِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ عَاصِمُ بْنُ عَدِيٍّ فِي ذَلِكَ قَوْلاً، ثُمَّ انْصَرَفَ فَأَتَاهُ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ، فَذَكَرَ لَهُ أَنَّهُ وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً، فَقَالَ عَاصِمٌ مَا ابْتُلِيتُ بِهَذَا الأَمْرِ إِلاَّ لِقَوْلِي. فَذَهَبَ بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ بِالَّذِي وَجَدَ عَلَيْهِ امْرَأَتَهُ، وَكَانَ ذَلِكَ الرَّجُلُ مُصْفَرًّا قَلِيلَ اللَّحْمِ سَبْطَ الشَّعَرِ، وَكَانَ الَّذِي وَجَدَ عِنْدَ أَهْلِهِ آدَمَ خَدْلاً كَثِيرَ اللَّحْمِ جَعْدًا قَطَطًا، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ بَيِّنْ ". فَوَضَعَتْ شَبِيهًا بِالرَّجُلِ الَّذِي ذَكَرَ زَوْجُهَا أَنَّهُ وَجَدَ عِنْدَهَا، فَلاَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَهُمَا، فَقَالَ رَجُلٌ لاِبْنِ عَبَّاسٍ فِي الْمَجْلِسِ هِيَ الَّتِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ رَجَمْتُ أَحَدًا بِغَيْرِ بَيِّنَةٍ لَرَجَمْتُ هَذِهِ ". فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ لاَ تِلْكَ امْرَأَةٌ كَانَتْ تُظْهِرُ السُّوءَ فِي الإِسْلاَمِ.
(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi:) Rasululloh ﷺning huzurida liʼon qilishuvchilar zikr qilindi; Osim ibn Adiy bu haqda bir (gap) aytdi, soʻng (uyiga) qaytdi. Qavmidan bir kishi uning oldiga kelib, oʻ z xotini bilan (begona) bir erkakni topganini unga zikr qildi. Osim: «Men bu ishga — faqat oʻ z soʻzim sababli — uchradim» dedi va uni Rasululloh ﷺning oldiga olib bordi; u (kishi) — oʻ z xotinini qaysi (holda) topganini — u zotga xabar berdi. Oʻ sha kishi (er) — sariq (rangli), goʻshti oz, sochi tekis edi; u (begona kishi) esa — qoramtir (bugʻdoyrang), boldiri toʻ liq, goʻshtdor (semiz), jingalak (sochli) edi. Rasululloh ﷺ: «Allohim, (haqni) bayon qil» dedilar. Bas, (ayol) — eri ‹uning huzurida topdim› deb aytgan (oʻ sha) kishiga oʻ xshash (bola) keltirdi (tugʻ di); shunda Rasululloh ﷺ ikkovi orasida liʼon qildilar. Majlisda bir kishi Ibn Abbosga: «(Oʻ sha ayol) — Rasululloh ﷺ: ‹Agar men birovni bayyina (guvoh)siz rajm qilgan boʻ lganimda edi, mana shuni rajm qilgan boʻ lar edim› degan (oʻ sha) ayolmi?» dedi. Ibn Abbos: «Yoʻq; u (boshqa) — Islomda (oshkora) yomonlik koʻ rsatadigan bir ayol edi» dedi.(Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди:) Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурида лиъон қилишувчилар зикр қилинди; Осим ибн Адий бу ҳақда бир (гап) айтди, сўнг (уйига) қайтди. Қавмидан бир киши унинг олдига келиб, ў з хотини билан (бегона) бир эркакни топганини унга зикр қилди. Осим: «Мен бу ишга — фақат ў з сўзим сабабли — учрадим» деди ва уни Расулуллоҳ ﷺнинг олдига олиб борди; у (киши) — ў з хотинини қайси (ҳолда) топганини — у зотга хабар берди. Ў ша киши (эр) — сариқ (рангли), гўшти оз, сочи текис эди; у (бегона киши) эса — қорамтир (буғдойранг), болдири тў лиқ, гўштдор (семиз), жингалак (сочли) эди. Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳим, (ҳақни) баён қил» дедилар. Бас, (аёл) — эри ‹унинг ҳузурида топдим› деб айтган (ў ша) кишига ў хшаш (бола) келтирди (туғ ди); шунда Расулуллоҳ ﷺ иккови орасида лиъон қилдилар. Мажлисда бир киши Ибн Аббосга: «(Ў ша аёл) — Расулуллоҳ ﷺ: ‹Агар мен бировни баййина (гувоҳ)сиз ражм қилган бў лганимда эди, мана шуни ражм қилган бў лар эдим› деган (ў ша) аёлми?» деди. Ибн Аббос: «Йўқ; у (бошқа) — Исломда (ошкора) ёмонлик кў рсатадиган бир аёл эди» деди.