(Amr, Jobir (roziyallohu anhumo)ni (shunday) deganini eshitdi:) Paygʻambar ﷺ bizni — uch yuz otliq (qilib) — yubordilar; amirimiz Abu Ubayda edi; biz Quraysh karvonini poylar edik. Bizni qattiq ochlik tutdi — hatto xabat (daraxt bargi)ni yedik; shu sababli (u qoʻ shin) ‹Xabat qoʻ shini› deb ataldi. Dengiz bir baliqni — unga anbar deyilar edi — otdi; biz undan yarim oy (davomida) yedik va uning yogʻ idan (yogʻ) surtdik (moydik) — hatto badanlarimiz (jismimiz) sogʻ aydi (kuchga toʻ ldi). Abu Ubayda uning qovurgʻ alaridan bir qovurgʻ ani olib, uni tikladi; (shunda) otliq (kishi) uning ostidan oʻ tdi. Bizning ichimizda bir kishi bor edi; ochlik qattiq boʻ lgach, u uch tuya soʻ ydi, soʻng (yana) uch tuya, soʻng (yana) uch tuya (soʻ ydi); soʻng Abu Ubayda uni (bundan) qaytardi.(Амр, Жобир (розияллоҳу анҳумо)ни (шундай) деганини эшитди:) Пайғамбар ﷺ бизни — уч юз отлиқ (қилиб) — юбордилар; амиримиз Абу Убайда эди; биз Қурайш карвонини пойлар эдик. Бизни қаттиқ очлик тутди — ҳатто хабат (дарахт барги)ни едик; шу сабабли (у қў шин) ‹Хабат қў шини› деб аталди. Денгиз бир балиқни — унга анбар дейилар эди — отди; биз ундан ярим ой (давомида) едик ва унинг ёғ идан (ёғ) суртдик (мойдик) — ҳатто баданларимиз (жисмимиз) соғ айди (кучга тў лди). Абу Убайда унинг қовурғ аларидан бир қовурғ ани олиб, уни тиклади; (шунда) отлиқ (киши) унинг остидан ў тди. Бизнинг ичимизда бир киши бор эди; очлик қаттиқ бў лгач, у уч туя сў йди, сўнг (яна) уч туя, сўнг (яна) уч туя (сў йди); сўнг Абу Убайда уни (бундан) қайтарди.