حَدَّثَنَا صَدَقَةُ، أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنٍ لِكَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ امْرَأَةً، ذَبَحَتْ شَاةً بِحَجَرٍ، فَسُئِلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ، فَأَمَرَ بِأَكْلِهَا. وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنَا نَافِعٌ أَنَّهُ سَمِعَ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ يُخْبِرُ عَبْدَ اللَّهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ جَارِيَةً لِكَعْبٍ بِهَذَا.
(Kaʼb ibn Molikning oʻgʻ li, otasi (Kaʼb) (roziyallohu anhu)dan (rivoyat qildi)ki,) bir ayol bir qoʻ yni tosh bilan soʻ ydi; bu haqda Paygʻambar ﷺdan soʻraldi; u zot uni yeyishni buyurdilar. (Layth, Nofiʼdan: u ansorlardan bir kishini — Abdullohga, Paygʻambar ﷺdan, Kaʼbning bir joriyasi (haqida) — shuning (misli) xabar berayotganini eshitdi.)(Каъб ибн Моликнинг ўғ ли, отаси (Каъб) (розияллоҳу анҳу)дан (ривоят қилди)ки,) бир аёл бир қў йни тош билан сў йди; бу ҳақда Пайғамбар ﷺдан сўралди; у зот уни ейишни буюрдилар. (Лайтҳ, Нофиъдан: у ансорлардан бир кишини — Абдуллоҳга, Пайғамбар ﷺдан, Каъбнинг бир жорияси (ҳақида) — шунинг (мисли) хабар бераётганини эшитди.)