حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ، قَالَ دَخَلْتُ مَعَ أَنَسٍ عَلَى الْحَكَمِ بْنِ أَيُّوبَ، فَرَأَى غِلْمَانًا ـ أَوْ فِتْيَانًا ـ نَصَبُوا دَجَاجَةً يَرْمُونَهَا. فَقَالَ أَنَسٌ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ تُصْبَرَ الْبَهَائِمُ.
(Hishom ibn Zayd aytdi:) Men Anas (roziyallohu anhu) bilan (birga) Hakam ibn Ayyubning oldiga kirdim; u (Anas) bir necha bola — yoki yigit — bir tovuqni (nishonga) tiklab, uni (oʻq bilan) otayotganini koʻ rdi. Anas: «Paygʻambar ﷺ jonivorlarni sabr (bogʻ lab, nishonga) qilishdan qaytargan edilar» dedi.(Ҳишом ибн Зайд айтди:) Мен Анас (розияллоҳу анҳу) билан (бирга) Ҳакам ибн Айюбнинг олдига кирдим; у (Анас) бир неча бола — ёки йигит — бир товуқни (нишонга) тиклаб, уни (ўқ билан) отаётганини кў рди. Анас: «Пайғамбар ﷺ жониворларни сабр (боғ лаб, нишонга) қилишдан қайтарган эдилар» деди.