حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يَعْقُوبَ، أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَهُ يُحَدِّثُ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ دَخَلَ عَلَى يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ وَغُلاَمٌ مِنْ بَنِي يَحْيَى رَابِطٌ دَجَاجَةً يَرْمِيهَا، فَمَشَى إِلَيْهَا ابْنُ عُمَرَ حَتَّى حَلَّهَا، ثُمَّ أَقْبَلَ بِهَا وَبِالْغُلاَمِ مَعَهُ فَقَالَ ازْجُرُوا غُلاَمَكُمْ عَنْ أَنْ يَصْبِرَ هَذَا الطَّيْرَ لِلْقَتْلِ، فَإِنِّي سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى أَنْ تُصْبَرَ بَهِيمَةٌ أَوْ غَيْرُهَا لِلْقَتْلِ.
(Ishoq ibn Saʼid, otasidan, Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan (rivoyat qildi)ki,) u Yahyo ibn Saʼidning oldiga kirdi — Yahyoning (oilasidan) bir bola bir tovuqni bogʻ lab, uni (oʻq bilan) otayotgan edi. Ibn Umar unga (tovuqqa) tomon yurib, uni yechdi, soʻng uni va bolani oʻ zi bilan (birga) olib kelib: «Bolangizni — bu qushni oʻ ldirish uchun (nishonga) bogʻ lashdan — qaytaringlar (toʻ singlar); chunki men Paygʻambar ﷺni — jonivor yoki boshqasini oʻ ldirish uchun bogʻ lashdan (sabr qilishdan) qaytarganlarini — eshitganman» dedi.(Ишоқ ибн Саъид, отасидан, Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан (ривоят қилди)ки,) у Яҳё ибн Саъиднинг олдига кирди — Яҳёнинг (оиласидан) бир бола бир товуқни боғ лаб, уни (ўқ билан) отаётган эди. Ибн Умар унга (товуққа) томон юриб, уни ечди, сўнг уни ва болани ў зи билан (бирга) олиб келиб: «Болангизни — бу қушни ў лдириш учун (нишонга) боғ лашдан — қайтаринглар (тў синглар); чунки мен Пайғамбар ﷺни — жонивор ёки бошқасини ў лдириш учун боғ лашдан (сабр қилишдан) қайтарганларини — эшитганман» деди.