وَقَالَ مُحَمَّدٌ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا رَمَى الْجَمْرَةَ الَّتِي تَلِي مَسْجِدَ مِنًى يَرْمِيهَا بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ، يُكَبِّرُ كُلَّمَا رَمَى بِحَصَاةٍ، ثُمَّ تَقَدَّمَ أَمَامَهَا فَوَقَفَ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ رَافِعًا يَدَيْهِ يَدْعُو، وَكَانَ يُطِيلُ الْوُقُوفَ، ثُمَّ يَأْتِي الْجَمْرَةَ الثَّانِيَةَ، فَيَرْمِيهَا بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ، يُكَبِّرُ كُلَّمَا رَمَى بِحَصَاةٍ، ثُمَّ يَنْحَدِرُ ذَاتَ الْيَسَارِ مِمَّا يَلِي الْوَادِيَ، فَيَقِفُ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ رَافِعًا يَدَيْهِ يَدْعُو، ثُمَّ يَأْتِي الْجَمْرَةَ الَّتِي عِنْدَ الْعَقَبَةِ فَيَرْمِيهَا بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ، يُكَبِّرُ عِنْدَ كُلِّ حَصَاةٍ، ثُمَّ يَنْصَرِفُ وَلاَ يَقِفُ عِنْدَهَا. قَالَ الزُّهْرِيُّ سَمِعْتُ سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يُحَدِّثُ مِثْلَ هَذَا عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَفْعَلُهُ.
Zuhriy (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Mino masjidiga yaqin jamraga tosh otgan har safar, unga yetti mayda tosh bilan ramy qilar va har bir tosh otganda takbir aytar edi. Soʻng u zot oldinga borib, qoʻllarini koʻtargan holda Qiblaga yuzlanar va duo qilar hamda uzoq vaqt turar edi. Soʻng u zot ikkinchi jamra (Jamratul-Vusto)ga kelib, unga yetti mayda tosh bilan ramy qilar va har bir tosh otganda takbir aytar edi. Soʻng u zot qoʻllarini koʻtargan holda Qiblaga yuzlanib duo qilar edi. Soʻng u zot Aqaba yaqinidagi jamra (Jamratul-Aqaba)ga kelib, unga yetti mayda tosh bilan ramy qilar va har bir tosh otganda takbir aytar edi; soʻng u zot (u yerdan) ketar va uning yonida turmas edi. Zuhriy (yana) rivoyat qildi: Men Solim ibn Abdullohning — otasi Paygʻambar ﷺ dan rivoyat qilganidek — aynan shunday deganini eshitdim. Ibn Umar ham shunday qilar edi.Зуҳрий (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Мино масжидига яқин жамрага тош отган ҳар сафар, унга етти майда тош билан рамй қилар ва ҳар бир тош отганда такбир айтар эди. Сўнг у зот олдинга бориб, қўлларини кўтарган ҳолда Қиблага юзланар ва дуо қилар ҳамда узоқ вақт турар эди. Сўнг у зот иккинчи жамра (Жамратул-Вусто)га келиб, унга етти майда тош билан рамй қилар ва ҳар бир тош отганда такбир айтар эди. Сўнг у зот қўлларини кўтарган ҳолда Қиблага юзланиб дуо қилар эди. Сўнг у зот Ақаба яқинидаги жамра (Жамратул-Ақаба)га келиб, унга етти майда тош билан рамй қилар ва ҳар бир тош отганда такбир айтар эди; сўнг у зот (у ердан) кетар ва унинг ёнида турмас эди. Зуҳрий (яна) ривоят қилди: Мен Солим ибн Абдуллоҳнинг — отаси Пайғамбар ﷺ дан ривоят қилганидек — айнан шундай деганини эшитдим. Ибн Умар ҳам шундай қилар эди.