حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا، قَالَ كُنْتُ قَائِمًا عَلَى الْحَىِّ أَسْقِيهِمْ ـ عُمُومَتِي وَأَنَا أَصْغَرُهُمُ ـ الْفَضِيخَ، فَقِيلَ حُرِّمَتِ الْخَمْرُ. فَقَالُوا أَكْفِئْهَا. فَكَفَأْتُهَا. قُلْتُ لأَنَسٍ مَا شَرَابُهُمْ قَالَ رُطَبٌ وَبُسْرٌ. فَقَالَ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَنَسٍ وَكَانَتْ خَمْرَهُمْ. فَلَمْ يُنْكِرْ أَنَسٌ. وَحَدَّثَنِي بَعْضُ أَصْحَابِي أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسًا يَقُولُ كَانَتْ خَمْرَهُمْ يَوْمَئِذٍ.
(Anas (roziyallohu anhu) aytdi:) Men qabila (xalq) ustida turib, ularga — amakilarimga — fazix (sharbat) quyar edim; men ularning eng kichigi edim. (Shu payt): «Xamr harom qilindi» deyildi. Ular: «Uni toʻ kib tashla» dedi; men uni toʻ kib tashladim. (Roviy:) Men Anasga: «Ularning ichimligi nima edi?» dedim. U: «Rutab (yumshoq xurmo) va busr (xom xurmo)» dedi. Abu Bakr ibn Anas: «U ularning xamri edi» dedi; Anas (buni) inkor qilmadi. (Yana baʼzi sheriklarim Anasni: ‹U oʻ sha kunlarda ularning xamri edi› deganini eshitdi.)(Анас (розияллоҳу анҳу) айтди:) Мен қабила (халқ) устида туриб, уларга — амакиларимга — фазих (шарбат) қуяр эдим; мен уларнинг энг кичиги эдим. (Шу пайт): «Хамр ҳаром қилинди» дейилди. Улар: «Уни тў киб ташла» деди; мен уни тў киб ташладим. (Ровий:) Мен Анасга: «Уларнинг ичимлиги нима эди?» дедим. У: «Рутаб (юмшоқ хурмо) ва буср (хом хурмо)» деди. Абу Бакр ибн Анас: «У уларнинг хамри эди» деди; Анас (буни) инкор қилмади. (Яна баъзи шерикларим Анасни: ‹У ў ша кунларда уларнинг хамри эди› деганини эшитди.)