حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ سُوَيْدٍ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ دَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ يُوعَكُ فَمَسِسْتُهُ بِيَدِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ تُوعَكُ وَعْكًا شَدِيدًا. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَجَلْ إِنِّي أُوعَكُ كَمَا يُوعَكُ رَجُلاَنِ مِنْكُمْ ". فَقُلْتُ ذَلِكَ أَنَّ لَكَ أَجْرَيْنِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَجَلْ ". ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ مُسْلِمٍ يُصِيبُهُ أَذًى مَرَضٌ فَمَا سِوَاهُ إِلاَّ حَطَّ اللَّهُ لَهُ سَيِّئَاتِهِ كَمَا تَحُطُّ الشَّجَرَةُ وَرَقَهَا ".
(Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Rasululloh ﷺning oldiga — u zot isitmalamoqda (boʻ lgan) holda — kirdim va u zotni qoʻ lim bilan ushlab (paypaslab): «Ey Allohning Rasuli, siz qattiq isitmalamoqdasiz» dedim. Rasululloh ﷺ: «Ha; men sizlardan ikki kishi isitmalamgandek isitmalamoqdaman» dedilar. Men: «Bu — siz uchun ikki (barobar) ajr borligi (sababidir)» dedim. Rasululloh ﷺ: «Ha» dedilar, soʻng Rasululloh ﷺ: «Musulmonga — kasallik yoki undan boshqa (qanday) bir ozor yetsa, Alloh u uchun yomonliklarini (gunohlarini) — daraxt bargini toʻ kgandek — (yuvib) toʻ kadi (kamaytiradi)» dedilar.(Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу) айтди:) Мен Расулуллоҳ ﷺнинг олдига — у зот иситмаламоқда (бў лган) ҳолда — кирдим ва у зотни қў лим билан ушлаб (пайпаслаб): «Эй Аллоҳнинг Расули, сиз қаттиқ иситмаламоқдасиз» дедим. Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳа; мен сизлардан икки киши иситмаламгандек иситмаламоқдаман» дедилар. Мен: «Бу — сиз учун икки (баробар) ажр борлиги (сабабидир)» дедим. Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳа» дедилар, сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Мусулмонга — касаллик ёки ундан бошқа (қандай) бир озор еца, Аллоҳ у учун ёмонликларини (гуноҳларини) — дарахт баргини тў кгандек — (ювиб) тў кади (камайтиради)» дедилар.