حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ سَحَرَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ مِنْ بَنِي زُرَيْقٍ يُقَالُ لَهُ لَبِيدُ بْنُ الأَعْصَمِ، حَتَّى كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهُ يَفْعَلُ الشَّىْءَ وَمَا فَعَلَهُ، حَتَّى إِذَا كَانَ ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ ذَاتَ لَيْلَةٍ وَهْوَ عِنْدِي لَكِنَّهُ دَعَا وَدَعَا ثُمَّ قَالَ " يَا عَائِشَةُ، أَشَعَرْتِ أَنَّ اللَّهَ أَفْتَانِي فِيمَا اسْتَفْتَيْتُهُ فِيهِ، أَتَانِي رَجُلاَنِ فَقَعَدَ أَحَدُهُمَا عِنْدَ رَأْسِي، وَالآخَرُ عِنْدَ رِجْلَىَّ، فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ مَا وَجَعُ الرَّجُلِ فَقَالَ مَطْبُوبٌ. قَالَ مَنْ طَبَّهُ قَالَ لَبِيدُ بْنُ الأَعْصَمِ. قَالَ فِي أَىِّ شَىْءٍ قَالَ فِي مُشْطٍ وَمُشَاطَةٍ، وَجُفِّ طَلْعِ نَخْلَةٍ ذَكَرٍ. قَالَ وَأَيْنَ هُوَ قَالَ فِي بِئْرِ ذَرْوَانَ ". فَأَتَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي نَاسٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَجَاءَ فَقَالَ " يَا عَائِشَةُ كَأَنَّ مَاءَهَا نُقَاعَةُ الْحِنَّاءِ، أَوْ كَأَنَّ رُءُوسَ نَخْلِهَا رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ ". قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلاَ أَسْتَخْرِجُهُ قَالَ " قَدْ عَافَانِي اللَّهُ، فَكَرِهْتُ أَنْ أُثَوِّرَ عَلَى النَّاسِ فِيهِ شَرًّا ". فَأَمَرَ بِهَا فَدُفِنَتْ. تَابَعَهُ أَبُو أُسَامَةَ وَأَبُو ضَمْرَةَ وَابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ هِشَامٍ. وَقَالَ اللَّيْثُ وَابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ هِشَامٍ فِي مُشْطٍ وَمُشَاقَةٍ. يُقَالُ الْمُشَاطَةُ مَا يَخْرُجُ مِنَ الشَّعَرِ إِذَا مُشِطَ، وَالْمُشَاقَةُ مِنْ مُشَاقَةِ الْكَتَّانِ.
(Oisha (roziyallohu anho) aytdi:) Rasululloh ﷺni Banu Zurayqdan — Labid ibnul-Aʼsam deb ataladigan bir kishi — sehrladi; hatto Rasululloh ﷺga — u zot bir ishni qilayotgandek (xayol qilib), holbuki uni qilmagan holda — xayol (tasavvur) qilinar edi. To bir kun — yoki bir kecha — u zot mening yonimda (boʻ lgan) paytda — u zot (Allohga) koʻ p duo qildilar, soʻng: «Ey Oisha, sezdingmi, Alloh menga — men Undan soʻ ragan (mushkul) narsamda — javob (fatvo) berdi: mening oldimga ikki kishi keldi; ulardan biri boshim oldida, ikkinchisi oyoqlarim oldida oʻ tirdi. Ulardan biri sherikiga: ‹Bu kishining ogʻ rigʻ i nima?› dedi; (sherigi): ‹Matbub (sehrlangan)› dedi. ‹Uni kim sehrladi?› dedi; ‹Labid ibnul-Aʼsam› dedi. ‹Nimada (sehrladi)?› dedi; ‹Bir taroq, (taroqda qolgan) soch (toʻ pi) va erkak xurmo novdasi qoʻ zogʻ ida› dedi. ‹U qaerda?› dedi; ‹Zarvon qudugʻ ida› dedi» dedilar. Rasululloh ﷺ ashobidan baʼzi (kishi)lar bilan oʻ sha (quduq)ga keldilar, soʻng kelib: «Ey Oisha, goʻyo uning suvi xina (boʻ tqasi)ning damlamasidek (qizgʻ ish), goʻyo uning xurmolarining boshlari — shaytonlarning boshlari (kabi)dir» dedilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, uni (sehrni) chiqarib (olib) tashlamaymanmi?» dedim. U zot: «Alloh menga ofiyat (shifo) berdi; men odamlar ustiga u (sehr) sababli bir yomonlik (fitna) qoʻ zgʻ atishni yoqtirmadim» dedilar. Soʻng u zot buyurdilar — u (quduq) koʻ mildi.(Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди:) Расулуллоҳ ﷺни Бану Зурайқдан — Лабид ибнул-Аъсам деб аталадиган бир киши — сеҳрлади; ҳатто Расулуллоҳ ﷺга — у зот бир ишни қилаётгандек (хаёл қилиб), ҳолбуки уни қилмаган ҳолда — хаёл (тасаввур) қилинар эди. То бир кун — ёки бир кеча — у зот менинг ёнимда (бў лган) пайтда — у зот (Аллоҳга) кў п дуо қилдилар, сўнг: «Эй Оиша, сездингми, Аллоҳ менга — мен Ундан сў раган (мушкул) нарсамда — жавоб (фатво) берди: менинг олдимга икки киши келди; улардан бири бошим олдида, иккинчиси оёқларим олдида ў тирди. Улардан бири шерикига: ‹Бу кишининг оғ риғ и нима?› деди; (шериги): ‹Матбуб (сеҳрланган)› деди. ‹Уни ким сеҳрлади?› деди; ‹Лабид ибнул-Аъсам› деди. ‹Нимада (сеҳрлади)?› деди; ‹Бир тароқ, (тароқда қолган) соч (тў пи) ва эркак хурмо новдаси қў зоғ ида› деди. ‹У қаэрда?› деди; ‹Зарвон қудуғ ида› деди» дедилар. Расулуллоҳ ﷺ ашобидан баъзи (киши)лар билан ў ша (қудуқ)га келдилар, сўнг келиб: «Эй Оиша, гўё унинг суви хина (бў тқаси)нинг дамламасидек (қизғ иш), гўё унинг хурмоларининг бошлари — шайтонларнинг бошлари (каби)дир» дедилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, уни (сеҳрни) чиқариб (олиб) ташламайманми?» дедим. У зот: «Аллоҳ менга офият (шифо) берди; мен одамлар устига у (сеҳр) сабабли бир ёмонлик (фитна) қў зғ атишни ёқтирмадим» дедилар. Сўнг у зот буюрдилар — у (қудуқ) кў милди.