حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " جَعَلَ اللَّهُ الرَّحْمَةَ مِائَةَ جُزْءٍ، فَأَمْسَكَ عِنْدَهُ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ جُزْءًا، وَأَنْزَلَ فِي الأَرْضِ جُزْءًا وَاحِدًا، فَمِنْ ذَلِكَ الْجُزْءِ يَتَرَاحَمُ الْخَلْقُ، حَتَّى تَرْفَعَ الْفَرَسُ حَافِرَهَا عَنْ وَلَدِهَا خَشْيَةَ أَنْ تُصِيبَهُ ".
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Rasululloh ﷺning: «Alloh rahmatni yuz boʻlak qildi; toqson toʻqqiz boʻlagini Oʻz huzurida ushlab qoldi va yerga bir boʻlagini tushirdi. Ana shu bir boʻlakdan (sababli) maxluqot bir-biriga rahm qiladi — hatto biya (urgʻochi ot) bolasiga (tuyogʻi) tegib ketishidan qoʻrqib, tuyogʻini undan koʻtaradi» deganlarini eshitdim.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Аллоҳ раҳматни юз бўлак қилди; тоқсон тўққиз бўлагини Ўз ҳузурида ушлаб қолди ва ерга бир бўлагини туширди. Ана шу бир бўлакдан (сабабли) махлуқот бир-бирига раҳм қилади — ҳатто бия (урғочи от) боласига (туёғи) тегиб кетишидан қўрқиб, туёғини ундан кўтаради» деганларини эшитдим.