حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، صَلَّى بِنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الظُّهْرَ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ سَلَّمَ، ثُمَّ قَامَ إِلَى خَشَبَةٍ فِي مُقَدَّمِ الْمَسْجِدِ، وَوَضَعَ يَدَهُ عَلَيْهَا، وَفِي الْقَوْمِ يَوْمَئِذٍ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ، فَهَابَا أَنْ يُكَلِّمَاهُ، وَخَرَجَ سَرَعَانُ النَّاسِ فَقَالُوا قَصُرَتِ الصَّلاَةُ. وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَدْعُوهُ ذَا الْيَدَيْنِ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَنَسِيتَ أَمْ قَصُرَتْ. فَقَالَ " لَمْ أَنْسَ وَلَمْ تَقْصُرْ ". قَالُوا بَلْ نَسِيتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " صَدَقَ ذُو الْيَدَيْنِ ". فَقَامَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ، ثُمَّ كَبَّرَ، فَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَكَبَّرَ، ثُمَّ وَضَعَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَكَبَّرَ.
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ bizga peshin namozini ikki rakat (qilib) oʻqib, soʻng salom berdilar, soʻng masjidning old (qismi)dagi bir yogʻoch (ustun) tomon turib, qoʻllarini uning ustiga qoʻydilar. Oʻsha kuni odamlar orasida Abu Bakr va Umar (ham) bor edi, ammo ular u zotga (gap) aytishdan hayiqdilar. Odamlarning shoshqaloqlari (masjiddan) chiqib: «Namoz qisqartirildi» dedilar. Odamlar orasida Paygʻambar ﷺ «Zul-Yadayn» deb chaqiradigan bir kishi bor edi, u: «Yo Allohning Paygʻambari, unutdingizmi yoki (namoz) qisqartirildimi?» dedi. (U zot:) «Men unutmadim, (namoz) ham qisqartirilmadi» dedilar. Ular: «Yoʻq, siz unutdingiz, yo Rasululloh» dedilar. (U zot:) «Zul-Yadayn toʻgʻri aytdi» dedilar. Soʻng (u zot) turib, ikki rakat (yana) oʻqidilar, soʻng salom berdilar, soʻng takbir aytib, oʻz sajdalari kabi — yoki uzunroq — sajda qildilar, soʻng boshlarini koʻtarib, takbir aytdilar, soʻng oʻz sajdalari kabi — yoki uzunroq (sajda) qildilar, soʻng boshlarini koʻtarib, takbir aytdilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ бизга пешин намозини икки ракат (қилиб) ўқиб, сўнг салом бердилар, сўнг масжиднинг олд (қисми)даги бир ёғоч (устун) томон туриб, қўлларини унинг устига қўйдилар. Ўша куни одамлар орасида Абу Бакр ва Умар (ҳам) бор эди, аммо улар у зотга (гап) айтишдан ҳайиқдилар. Одамларнинг шошқалоқлари (масжиддан) чиқиб: «Намоз қисқартирилди» дедилар. Одамлар орасида Пайғамбар ﷺ «Зул-Ядайн» деб чақирадиган бир киши бор эди, у: «Ё Аллоҳнинг Пайғамбари, унутдингизми ёки (намоз) қисқартирилдими?» деди. (У зот:) «Мен унутмадим, (намоз) ҳам қисқартирилмади» дедилар. Улар: «Йўқ, сиз унутдингиз, ё Расулуллоҳ» дедилар. (У зот:) «Зул-Ядайн тўғри айтди» дедилар. Сўнг (у зот) туриб, икки ракат (яна) ўқидилар, сўнг салом бердилар, сўнг такбир айтиб, ўз саждалари каби — ёки узунроқ — сажда қилдилар, сўнг бошларини кўтариб, такбир айтдилар, сўнг ўз саждалари каби — ёки узунроқ (сажда) қилдилар, сўнг бошларини кўтариб, такбир айтдилар.