(Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi.) (Haysam ibn Abu Sinon Abu Hurayraning oʻz qissalarida (vaʼzlarida) Paygʻambar ﷺni zikr qilib, (shunday) deyayotganini eshitdi:) «Albatta, sizning bir birodaringiz behayo (soʻz) aytmaydi» — (u zot) bu bilan Ibn Ravohani (nazarda tutardilar) — (va Ibn Ravohaning sheʼrini keltirdi): «Bizning oramizda Allohning Rasuli — tongdan ravshan, yorqin (nur) yorilib chiqqanda — Uning Kitobini tilovat qiladilar; u bizga koʻrlik (zalolat)dan keyin hidoyatni koʻrsatdilar, bas, qalblarimiz u (aytgan) narsa muqarrar voqe boʻlishiga shu bilan ishonchli boʻldi; u zot kechasi — kofirlarga (uyqu bilan) yotoqlar ogʻir botgan paytida — yonboshlarini oʻz toʻshaklaridan uzoq tutib (tahajjud oʻqib) tunaydilar».(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади.) (Ҳайсам ибн Абу Синон Абу Ҳурайранинг ўз қиссаларида (ваъзларида) Пайғамбар ﷺни зикр қилиб, (шундай) деяётганини эшитди:) «Албатта, сизнинг бир биродарингиз беҳаё (сўз) айтмайди» — (у зот) бу билан Ибн Равоҳани (назарда тутардилар) — (ва Ибн Равоҳанинг шеърини келтирди): «Бизнинг орамизда Аллоҳнинг Расули — тонгдан равшан, ёрқин (нур) ёрилиб чиққанда — Унинг Китобини тиловат қиладилар; у бизга кўрлик (залолат)дан кейин ҳидоятни кўрсатдилар, бас, қалбларимиз у (айтган) нарса муқаррар воқе бўлишига шу билан ишончли бўлди; у зот кечаси — кофирларга (уйқу билан) ётоқлар оғир ботган пайтида — ёнбошларини ўз тўшакларидан узоқ тутиб (таҳажжуд ўқиб) тунайдилар».