حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، حَدَّثَنِي سَعْدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَدَّادٍ، عَنْ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ مَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُفَدِّي أَحَدًا غَيْرَ سَعْدٍ، سَمِعْتُهُ يَقُولُ " ارْمِ فَدَاكَ أَبِي وَأُمِّي ". أَظُنُّهُ يَوْمَ أُحُدٍ.
(Ali (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Rasululloh ﷺning Saʼddan boshqa biror kishiga ota-onalarini fido qilganlarini eshitmaganman; men u zotning: «(Oʻq) ot, otam-onam senga fido boʻlsin!» deganlarini eshitdim. Menimcha, bu (voqea) Uhud kuni (boʻlgan).(Али (розияллоҳу анҳу) айтди:) Мен Расулуллоҳ ﷺнинг Саъддан бошқа бирор кишига ота-оналарини фидо қилганларини эшитмаганман; мен у зотнинг: «(Ўқ) от, отам-онам сенга фидо бўлсин!» деганларини эшитдим. Менимча, бу (воқеа) Уҳуд куни (бўлган).