حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ وَلِيدَةً، كَانَتْ سَوْدَاءَ لِحَىٍّ مِنَ الْعَرَبِ، فَأَعْتَقُوهَا، فَكَانَتْ مَعَهُمْ قَالَتْ فَخَرَجَتْ صَبِيَّةٌ لَهُمْ عَلَيْهَا وِشَاحٌ أَحْمَرُ مِنْ سُيُورٍ قَالَتْ فَوَضَعَتْهُ أَوْ وَقَعَ مِنْهَا، فَمَرَّتْ بِهِ حُدَيَّاةٌ وَهْوَ مُلْقًى، فَحَسِبَتْهُ لَحْمًا فَخَطَفَتْهُ قَالَتْ فَالْتَمَسُوهُ فَلَمْ يَجِدُوهُ قَالَتْ فَاتَّهَمُونِي بِهِ قَالَتْ فَطَفِقُوا يُفَتِّشُونَ حَتَّى فَتَّشُوا قُبُلَهَا قَالَتْ وَاللَّهِ إِنِّي لَقَائِمَةٌ مَعَهُمْ، إِذْ مَرَّتِ الْحُدَيَّاةُ فَأَلْقَتْهُ قَالَتْ فَوَقَعَ بَيْنَهُمْ قَالَتْ فَقُلْتُ هَذَا الَّذِي اتَّهَمْتُمُونِي بِهِ ـ زَعَمْتُمْ ـ وَأَنَا مِنْهُ بَرِيئَةٌ، وَهُوَ ذَا هُوَ قَالَتْ فَجَاءَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَسْلَمَتْ. قَالَتْ عَائِشَةُ فَكَانَ لَهَا خِبَاءٌ فِي الْمَسْجِدِ أَوْ حِفْشٌ قَالَتْ فَكَانَتْ تَأْتِينِي فَتَحَدَّثُ عِنْدِي قَالَتْ فَلاَ تَجْلِسُ عِنْدِي مَجْلِسًا إِلاَّ قَالَتْ وَيَوْمَ الْوِشَاحِ مِنْ أَعَاجِيبِ رَبِّنَا أَلاَ إِنَّهُ مِنْ بَلْدَةِ الْكُفْرِ أَنْجَانِي قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ لَهَا مَا شَأْنُكِ لاَ تَقْعُدِينَ مَعِي مَقْعَدًا إِلاَّ قُلْتِ هَذَا قَالَتْ فَحَدَّثَتْنِي بِهَذَا الْحَدِيثِ.
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir arab qabilasiga tegishli qora choʻri bor edi; ular uni ozod qildi, lekin u ular bilan (birga) qoldi. Choʻri dedi: «Bir kuni ularning bir qizi qimmatbaho toshlar bilan bezatilgan qizil teri roʻmolda (tashqariga) chiqdi. U (roʻmol) undan tushdi yoki u uni biror joyga qoʻydi. Bir kalxat oʻsha joydan oʻtib, uni yotgan holda koʻrdi-da, uni goʻsht parchasi deb oʻylab, olib uchdi. Ular uni qidirdi, lekin topa olmadi. Shunda ular meni (roʻmolni) oʻgʻirlashda aybladi va meni — hatto avrat joyimni ham — tinta boshladi». Choʻri davom etdi: «Allohga qasamki, men ular bilan (shu holda) turgan paytimda, oʻsha kalxat yana ularning ustidan oʻtib, qizil roʻmolni tashladi va u ularning orasiga tushdi. Men: ‹Mana, sizlar meni shunda ayblagan edingiz — men esa begunoh edim; mana u (roʻmol)›, — dedim». Oisha qoʻshimcha qildi: «Oʻsha choʻri Rasululloh ﷺ ning oldiga kelib, Islomni qabul qildi. Uning masjidda chodir yoki past tomli kichik xonachasi bor edi. U mening oldimga kelganida, men bilan suhbatlashar, men bilan oʻtirganida esa: ‹Roʻmol kuni — Robbimizning ajoyibatlaridan biri; albatta U meni kofirlar shaharidan qutqardi›, — deb (sheʼr) aytar edi». Oisha qoʻshimcha qildi: «Bir kuni men undan: ‹Senga nima boʻladi? Men bilan oʻtirgan har safar shu sheʼrni aytasan›, — dedim. Shunda u menga butun voqeani aytdi».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир араб қабиласига тегишли қора чўри бор эди; улар уни озод қилди, лекин у улар билан (бирга) қолди. Чўри деди: «Бир куни уларнинг бир қизи қимматбаҳо тошлар билан безатилган қизил тери рўмолда (ташқарига) чиқди. У (рўмол) ундан тушди ёки у уни бирор жойга қўйди. Бир калхат ўша жойдан ўтиб, уни ётган ҳолда кўрди-да, уни гўшт парчаси деб ўйлаб, олиб учди. Улар уни қидирди, лекин топа олмади. Шунда улар мени (рўмолни) ўғирлашда айблади ва мени — ҳатто аврат жойимни ҳам — тинта бошлади». Чўри давом этди: «Аллоҳга қасамки, мен улар билан (шу ҳолда) турган пайтимда, ўша калхат яна уларнинг устидан ўтиб, қизил рўмолни ташлади ва у уларнинг орасига тушди. Мен: ‹Мана, сизлар мени шунда айблаган эдингиз — мен эса бегуноҳ эдим; мана у (рўмол)›, — дедим». Оиша қўшимча қилди: «Ўша чўри Расулуллоҳ ﷺ нинг олдига келиб, Исломни қабул қилди. Унинг масжидда чодир ёки паст томли кичик хоначаси бор эди. У менинг олдимга келганида, мен билан суҳбатлашар, мен билан ўтирганида эса: ‹Рўмол куни — Роббимизнинг ажойибатларидан бири; албатта У мени кофирлар шаҳаридан қутқарди›, — деб (шеър) айтар эди». Оиша қўшимча қилди: «Бир куни мен ундан: ‹Сенга нима бўлади? Мен билан ўтирган ҳар сафар шу шеърни айтасан›, — дедим. Шунда у менга бутун воқеани айтди».