حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ يُعَرِّضُ رَاحِلَتَهُ فَيُصَلِّي إِلَيْهَا. قُلْتُ أَفَرَأَيْتَ إِذَا هَبَّتِ الرِّكَابُ. قَالَ كَانَ يَأْخُذُ هَذَا الرَّحْلَ فَيُعَدِّلُهُ فَيُصَلِّي إِلَى آخِرَتِهِ ـ أَوْ قَالَ مُؤَخَّرِهِ ـ وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ يَفْعَلُهُ.
Nofiʼ (Ibn Umardan) rivoyat qiladi: «Paygʻambar ﷺ urgʻochi tuyasini koʻndalang choʻktirib, unga qarab (sutra qilib) namoz oʻqir edilar». Men: «Agar urgʻochi tuya qoʻzgʻalib qimirlasa, Paygʻambar ﷺ nima qilar edilar?» — dedim. U: «U zot tuya egarini olib, oldilariga qoʻyar va uning orqa (qismi)ga qarab (sutra qilib) namoz oʻqir edilar. Ibn Umar ham shunday qilar edi», — dedi. (Bu — sutrasiz namoz oʻqimaslik kerakligiga ishoradir.)Нофиъ (Ибн Умардан) ривоят қилади: «Пайғамбар ﷺ урғочи туясини кўндаланг чўктириб, унга қараб (сутра қилиб) намоз ўқир эдилар». Мен: «Агар урғочи туя қўзғалиб қимирласа, Пайғамбар ﷺ нима қилар эдилар?» — дедим. У: «У зот туя эгарини олиб, олдиларига қўяр ва унинг орқа (қисми)га қараб (сутра қилиб) намоз ўқир эдилар. Ибн Умар ҳам шундай қилар эди», — деди. (Бу — сутрасиз намоз ўқимаслик кераклигига ишорадир.)