حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَدِمَ الطُّفَيْلُ بْنُ عَمْرٍو عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ دَوْسًا قَدْ عَصَتْ وَأَبَتْ، فَادْعُ اللَّهَ عَلَيْهَا. فَظَنَّ النَّاسُ أَنَّهُ يَدْعُو عَلَيْهِمْ، فَقَالَ " اللَّهُمَّ اهْدِ دَوْسًا وَأْتِ بِهِمْ ".
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Tufayl ibn Amr Rasululloh ﷺning oldilariga kelib: «Yo Rasululloh, Davs (qabilasi) itoatsizlik qildi va (Islomdan) bosh tortdi; ular zarariga Allohga duo qiling», dedi. Odamlar u zot ular zarariga duo qiladilar deb oʻylashdi, ammo u zot: «Allohim, Davsni hidoyat qil va ularni (Islomga) keltir», dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Туфайл ибн Амр Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, Давс (қабиласи) итоацизлик қилди ва (Исломдан) бош тортди; улар зарарига Аллоҳга дуо қилинг», деди. Одамлар у зот улар зарарига дуо қиладилар деб ўйлашди, аммо у зот: «Аллоҳим, Давсни ҳидоят қил ва уларни (Исломга) келтир», дедилар.