حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، قَالَ ابْنُ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ الْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَمْرَو بْنَ عَوْفٍ وَهْوَ حَلِيفٌ لِبَنِي عَامِرِ بْنِ لُؤَىٍّ كَانَ شَهِدَ بَدْرًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ الْجَرَّاحِ إِلَى الْبَحْرَيْنِ يَأْتِي بِجِزْيَتِهَا، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هُوَ صَالَحَ أَهْلَ الْبَحْرَيْنِ، وَأَمَّرَ عَلَيْهِمُ الْعَلاَءَ بْنَ الْحَضْرَمِيِّ، فَقَدِمَ أَبُو عُبَيْدَةَ بِمَالٍ مِنَ الْبَحْرَيْنِ، فَسَمِعَتِ الأَنْصَارُ بِقُدُومِهِ فَوَافَتْهُ صَلاَةَ الصُّبْحِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا انْصَرَفَ تَعَرَّضُوا لَهُ فَتَبَسَّمَ حِينَ رَآهُمْ وَقَالَ " أَظُنُّكُمْ سَمِعْتُمْ بِقُدُومِ أَبِي عُبَيْدَةَ، وَأَنَّهُ جَاءَ بِشَىْءٍ ". قَالُوا أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " فَأَبْشِرُوا وَأَمِّلُوا مَا يَسُرُّكُمْ، فَوَاللَّهِ مَا الْفَقْرَ أَخْشَى عَلَيْكُمْ، وَلَكِنْ أَخْشَى عَلَيْكُمْ أَنْ تُبْسَطَ عَلَيْكُمُ الدُّنْيَا، كَمَا بُسِطَتْ عَلَى مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ، فَتَنَافَسُوهَا كَمَا تَنَافَسُوهَا وَتُلْهِيَكُمْ كَمَا أَلْهَتْهُمْ ".
(Amr ibn Avf (roziyallohu anhu) — u Banu Omir ibn Luayyning ittifoqchisi boʻlib, Rasululloh ﷺ bilan Badrda qatnashgan edi — rivoyat qildiki,) Rasululloh ﷺ Abu Ubayda ibn al-Jarrohni Bahraynga, uning jizyasini (olib kelish uchun) joʻnatdilar — Rasululloh ﷺ Bahrayn ahli bilan sulh tuzgan va ularga al-Alo ibn al-Hazramiyni amir (qilib) tayinlagan edilar. Abu Ubayda Bahrayndan mol bilan keldi. Ansor uning kelganini eshitib, bomdod namozini Rasululloh ﷺ bilan birga oʻqigani (masjidga) yigʻildi. U zot (namozdan) chiqqanlarida, ular u zotning yoʻliga (oldiga) chiqdilar. U zot ularni koʻrib jilmaydilar va: «Sizlar Abu Ubaydaning kelgani va u biror narsa (mol) olib kelganini eshitgan boʻlsangiz kerak (deb oʻylayman)», dedilar. Ular: «Ha, yo Rasululloh», dedilar. U zot: «(Unday boʻlsa) xushxabar boʻlsin va sizni quvontiradigan narsani umid qilinglar. Allohga qasamki, men sizlarning faqirlashishingizdan qoʻrqmayman; balki men sizdan oldingilarga (dunyo) yoyilganidek, sizlarga ham dunyo yoyilib, ular (boylik uchun) musobaqalashganidek, sizlar ham musobaqalashib, u ularni (gʻaflatga) chalgʻitganidek, sizni ham chalgʻitishidan qoʻrqaman», dedilar.(Амр ибн Авф (розияллоҳу анҳу) — у Бану Омир ибн Луаййнинг иттифоқчиси бўлиб, Расулуллоҳ ﷺ билан Бадрда қатнашган эди — ривоят қилдики,) Расулуллоҳ ﷺ Абу Убайда ибн ал-Жарроҳни Баҳрайнга, унинг жизясини (олиб келиш учун) жўнатдилар — Расулуллоҳ ﷺ Баҳрайн аҳли билан сулҳ тузган ва уларга ал-Ало ибн ал-Ҳазрамийни амир (қилиб) тайинлаган эдилар. Абу Убайда Баҳрайндан мол билан келди. Ансор унинг келганини эшитиб, бомдод намозини Расулуллоҳ ﷺ билан бирга ўқигани (масжидга) йиғилди. У зот (намоздан) чиққанларида, улар у зотнинг йўлига (олдига) чиқдилар. У зот уларни кўриб жилмайдилар ва: «Сизлар Абу Убайданинг келгани ва у бирор нарса (мол) олиб келганини эшитган бўлсангиз керак (деб ўйлайман)», дедилар. Улар: «Ҳа, ё Расулуллоҳ», дедилар. У зот: «(Ундай бўлса) хушхабар бўлсин ва сизни қувонтирадиган нарсани умид қилинглар. Аллоҳга қасамки, мен сизларнинг фақирлашишингиздан қўрқмайман; балки мен сиздан олдингиларга (дунё) ёйилганидек, сизларга ҳам дунё ёйилиб, улар (бойлик учун) мусобақалашганидек, сизлар ҳам мусобақалашиб, у уларни (ғафлатга) чалғитганидек, сизни ҳам чалғитишидан қўрқаман», дедилар.