حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " يُحْشَرُ النَّاسُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى أَرْضٍ بَيْضَاءَ عَفْرَاءَ كَقُرْصَةِ نَقِيٍّ ". قَالَ سَهْلٌ أَوْ غَيْرُهُ لَيْسَ فِيهَا مَعْلَمٌ لأَحَدٍ.
(Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Paygʻambar ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Odamlar Qiyomat kunida — xuddi sof (oq) bugʻdoy nonidek — oppoq, qizgʻish (tekis) bir yer ustida toʻplanadi». Sahl — yoki boshqasi —: «Unda hech kim uchun biror (tanish) belgi (joy nishonasi) boʻlmaydi», dedi.(Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу) айтди:) Мен Пайғамбар ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Одамлар Қиёмат кунида — худди соф (оқ) буғдой нонидек — оппоқ, қизғиш (текис) бир ер устида тўпланади». Саҳл — ёки бошқаси —: «Унда ҳеч ким учун бирор (таниш) белги (жой нишонаси) бўлмайди», деди.