حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ عُقْبَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ يَوْمًا فَصَلَّى عَلَى أَهْلِ أُحُدٍ صَلاَتَهُ عَلَى الْمَيِّتِ، ثُمَّ انْصَرَفَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ " إِنِّي فَرَطٌ لَكُمْ، وَأَنَا شَهِيدٌ عَلَيْكُمْ، وَإِنِّي وَاللَّهِ لأَنْظُرُ إِلَى حَوْضِي الآنَ، وَإِنِّي أُعْطِيتُ مَفَاتِيحَ خَزَائِنِ الأَرْضِ ـ أَوْ مَفَاتِيحَ الأَرْضِ ـ وَإِنِّي وَاللَّهِ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمْ أَنْ تُشْرِكُوا بَعْدِي، وَلَكِنْ أَخَافُ عَلَيْكُمْ أَنْ تَنَافَسُوا فِيهَا ".
(Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki,) Paygʻambar ﷺ bir kuni chiqib, Uhud (shahidlari) ahliga — mayyit ustidagi namozidek — namoz oʻqidilar, soʻng minbarga (qaytib) yoʻnaldilar va: «Men sizlar uchun (oldin boruvchi) salafman, men sizlarga guvohman; Allohga qasamki, men hozir hovuzimga qarab turibman; menga yer xazinalarining kalitlari — yoki yerning kalitlari — berildi. Allohga qasamki, men sizlarning mendan keyin shirk keltirishingizdan qoʻrqmayman; lekin men sizlarning u (dunyo)da (mol-dunyo uchun) bir-biringiz bilan raqobatlashishingizdan qoʻrqaman», dedilar.(Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики,) Пайғамбар ﷺ бир куни чиқиб, Уҳуд (шаҳидлари) аҳлига — маййит устидаги намозидек — намоз ўқидилар, сўнг минбарга (қайтиб) йўналдилар ва: «Мен сизлар учун (олдин борувчи) салафман, мен сизларга гувоҳман; Аллоҳга қасамки, мен ҳозир ҳовузимга қараб турибман; менга ер хазиналарининг калитлари — ёки ернинг калитлари — берилди. Аллоҳга қасамки, мен сизларнинг мендан кейин ширк келтиришингиздан қўрқмайман; лекин мен сизларнинг у (дунё)да (мол-дунё учун) бир-бирингиз билан рақобатлашишингиздан қўрқаман», дедилар.