حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، عَنِ الْحَسَنِ، وَعَبْدِ اللَّهِ، ابْنَىْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِمَا، أَنَّ عَلِيًّا ـ رضى الله عنه ـ قِيلَ لَهُ إِنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ لاَ يَرَى بِمُتْعَةِ النِّسَاءِ بَأْسًا. فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْهَا يَوْمَ خَيْبَرَ، وَعَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ الإِنْسِيَّةِ. وَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ إِنِ احْتَالَ حَتَّى تَمَتَّعَ، فَالنِّكَاحُ فَاسِدٌ. وَقَالَ بَعْضُهُمُ النِّكَاحُ جَائِزٌ وَالشَّرْطُ بَاطِلٌ.
(Muhammad ibn Ali rivoyat qildiki, Aliga: ‹Ibn Abbos ayollar bilan muta (vaqtinchalik nikoh) qilishda hech ayb koʻrmaydi›, deyildi. Shunda Ali (roziyallohu anhu):) «Albatta, Rasululloh ﷺ Xaybar kuni undan (mutadan) va xonaki eshaklarning goʻshtidan qaytarganlar», dedi. (Buxoriy aytdi:) Baʼzi kishilar esa: «Agar (kimdir) hiyla ishlatib, muta qilsa, nikoh fosiddir», deydilar; baʼzilari esa: «Nikoh joiz, sharti esa botil», deydilar (— bu ham oldingi qoidaga ziddir).(Муҳаммад ибн Али ривоят қилдики, Алига: ‹Ибн Аббос аёллар билан мута (вақтинчалик никоҳ) қилишда ҳеч айб кўрмайди›, дейилди. Шунда Али (розияллоҳу анҳу):) «Албатта, Расулуллоҳ ﷺ Хайбар куни ундан (мутадан) ва хонаки эшакларнинг гўштидан қайтарганлар», деди. (Бухорий айтди:) Баъзи кишилар эса: «Агар (кимдир) ҳийла ишлатиб, мута қилса, никоҳ фосиддир», дейдилар; баъзилари эса: «Никоҳ жоиз, шарти эса ботил», дейдилар (— бу ҳам олдинги қоидага зиддир).