حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ رَأَيْتُ فِي الْمَنَامِ كَأَنَّ فِي يَدِي سَرَقَةً مِنْ حَرِيرٍ لاَ أَهْوِي بِهَا إِلَى مَكَانٍ فِي الْجَنَّةِ إِلاَّ طَارَتْ بِي إِلَيْهِ، فَقَصَصْتُهَا عَلَى حَفْصَةَ. فَقَصَّتْهَا حَفْصَةُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " إِنَّ أَخَاكِ رَجُلٌ صَالِحٌ ". أَوْ قَالَ " إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ رَجُلٌ صَالِحٌ ".
(Ibn Umar (roziyallohu anhumo) rivoyat qildiki,) Men tushimda goʻyo qoʻlimda bir parcha ipak bor — men u bilan jannatda qaysi joyni (orziqib) istasam, u meni oʻsha joyga uchirib olib borardi. Buni Hafsaga aytdim, Hafsa esa buni Paygʻambar ﷺga aytdi. Shunda U zot: «Albatta, sening ukang solih kishi», — yoki: «Albatta, Abdulloh solih kishi», — dedilar.(Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) ривоят қилдики,) Мен тушимда гўё қўлимда бир парча ипак бор — мен у билан жаннатда қайси жойни (орзиқиб) истасам, у мени ўша жойга учириб олиб борарди. Буни Ҳафсага айтдим, Ҳафса эса буни Пайғамбар ﷺга айтди. Шунда У зот: «Албатта, сенинг уканг солиҳ киши», — ёки: «Албатта, Абдуллоҳ солиҳ киши», — дедилар.