حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ كَانَ مُحَمَّدُ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ يُحَدِّثُ أَنَّهُ بَلَغَ مُعَاوِيَةَ وَهْوَ عِنْدَهُ فِي وَفْدٍ مِنْ قُرَيْشٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو يُحَدِّثُ أَنَّهُ سَيَكُونُ مَلِكٌ مِنْ قَحْطَانَ فَغَضِبَ، فَقَامَ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ، ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّهُ بَلَغَنِي أَنَّ رِجَالاً مِنْكُمْ يُحَدِّثُونَ أَحَادِيثَ لَيْسَتْ فِي كِتَابِ اللَّهِ، وَلاَ تُؤْثَرُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأُولَئِكَ جُهَّالُكُمْ، فَإِيَّاكُمْ وَالأَمَانِيَّ الَّتِي تُضِلُّ أَهْلَهَا، فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ هَذَا الأَمْرَ فِي قُرَيْشٍ، لاَ يُعَادِيهِمْ أَحَدٌ إِلاَّ كَبَّهُ اللَّهُ عَلَى وَجْهِهِ مَا أَقَامُوا الدِّينَ ". تَابَعَهُ نُعَيْمٌ عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرٍ.
(Muhammad ibn Jubayr ibn Mutʼim shunday hadis aytardiki:) Muoviyaga — u (Muhammad) Qurayshdan boʻlgan bir vakillar (guruh)i ichida uning huzurida ekan — Abdulloh ibn Amr: ‹Yaqinda Qahtondan bir podshoh (hukmron) boʻladi›, deb hadis aytayotgani yetib bordi. Bas, u (Muoviya) gʻazablandi-da, turib, Allohga — Uning haqi ila — sano (hamd) aytdi, soʻng dedi: «Ammo baʼd; menga yetib kelishicha, sizlardan baʼzi kishilar — Allohning Kitobida (ham) boʻlmagan, Rasululloh ﷺdan (ham) rivoyat qilinmagan hadislarni aytishar emish; ana oʻshalar — sizlarning johillaringizdir. Bas, oʻz egalarini adashtiradigan orzu-havaslardan (xom xayollardan) saqlaninglar! Albatta, men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitganman: ‹Albatta, bu (hukmronlik) ishi Qurayshdadir; ular dinni barpo qilib turar ekanlar, hech kim ularga adovat (dushmanlik) qilmaydiki, magar Alloh uni yuzituban (yerga) qulatmasin (xor qilmasin)›», dedi. (Buni Nuaym ham Ibn Muborakdan, (u) Maʼmardan, (u) Zuhriydan, (u) Muhammad ibn Jubayrdan rivoyat qilib mutobaʼat qildi.)(Муҳаммад ибн Жубайр ибн Мутъим шундай ҳадис айтардики:) Муовияга — у (Муҳаммад) Қурайшдан бўлган бир вакиллар (гуруҳ)и ичида унинг ҳузурида экан — Абдуллоҳ ибн Амр: ‹Яқинда Қаҳтондан бир подшоҳ (ҳукмрон) бўлади›, деб ҳадис айтаётгани етиб борди. Бас, у (Муовия) ғазабланди-да, туриб, Аллоҳга — Унинг ҳақи ила — сано (ҳамд) айтди, сўнг деди: «Аммо баъд; менга етиб келишича, сизлардан баъзи кишилар — Аллоҳнинг Китобида (ҳам) бўлмаган, Расулуллоҳ ﷺдан (ҳам) ривоят қилинмаган ҳадисларни айтишар эмиш; ана ўшалар — сизларнинг жоҳилларингиздир. Бас, ўз эгаларини адаштирадиган орзу-ҳаваслардан (хом хаёллардан) сақланинглар! Албатта, мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитганман: ‹Албатта, бу (ҳукмронлик) иши Қурайшдадир; улар динни барпо қилиб турар эканлар, ҳеч ким уларга адоват (душманлик) қилмайдики, магар Аллоҳ уни юзитубан (ерга) қулатмасин (хор қилмасин)›», деди. (Буни Нуайм ҳам Ибн Муборакдан, (у) Маъмардан, (у) Зуҳрийдан, (у) Муҳаммад ибн Жубайрдан ривоят қилиб мутобаъат қилди.)