حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، قَالاَ جَاءَ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ فَقَامَ خَصْمُهُ فَقَالَ صَدَقَ فَاقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ. فَقَالَ الأَعْرَابِيُّ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ، فَقَالُوا لِي عَلَى ابْنِكَ الرَّجْمُ. فَفَدَيْتُ ابْنِي مِنْهُ بِمِائَةٍ مِنَ الْغَنَمِ وَوَلِيدَةٍ، ثُمَّ سَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ فَقَالُوا إِنَّمَا عَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ، أَمَّا الْوَلِيدَةُ وَالْغَنَمُ فَرَدٌّ عَلَيْكَ، وَعَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ، وَأَمَّا أَنْتَ يَا أُنَيْسُ ـ لِرَجُلٍ ـ فَاغْدُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا فَارْجُمْهَا ". فَغَدَا عَلَيْهَا أُنَيْسٌ فَرَجَمَهَا.
(Abu Hurayra va Zayd ibn Xolid al-Juhaniy (roziyallohu anhum) aytdilar:) Bir aʼrobiy (baddaviy) kelib: «Yo Rasululloh, oramizda Allohning Kitobi bilan hukm qiling», dedi. Uning raqibi (daʼvolashgan tomoni) ham turib: «Rost aytdi; oramizda Allohning Kitobi bilan hukm qiling», dedi. Aʼrobiy: «Mening oʻgʻlim bu (kishi)ning huzurida asif (yollanma ishchi) edi; bas, u (oʻgʻlim) uning xotini bilan zino qildi. (Odamlar) menga: ‹Oʻgʻlingga rajm (toshboʻron) bor›, deyishdi. Men oʻgʻlimni undan yuz qoʻy va bir choʻri (kaniz) berib (toʻlov bilan) qutqardim. Soʻng ilm ahlidan soʻrasam, ular: ‹Oʻgʻlingga faqat yuz darra (qamchi) va bir yil surgun bor›, deyishdi», dedi. Shunda Paygʻambar ﷺ: «Albatta, men oramizda Allohning Kitobi bilan hukm qilaman: choʻri va qoʻy — senga qaytariladi; oʻgʻlingga esa — yuz darra va bir yil surgun (bor). Sen esa, ey Unays, — (deb) bir kishiga (xitob qilib) — bu (kishi)ning xotinining oldiga ertalab borib, uni rajm qil (toshboʻron qil)», dedilar. Bas, Unays ertalab uning oldiga borib, uni rajm qildi.(Абу Ҳурайра ва Зайд ибн Холид ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳум) айтдилар:) Бир аъробий (баддавий) келиб: «Ё Расулуллоҳ, орамизда Аллоҳнинг Китоби билан ҳукм қилинг», деди. Унинг рақиби (даъволашган томони) ҳам туриб: «Рост айтди; орамизда Аллоҳнинг Китоби билан ҳукм қилинг», деди. Аъробий: «Менинг ўғлим бу (киши)нинг ҳузурида асиф (ёлланма ишчи) эди; бас, у (ўғлим) унинг хотини билан зино қилди. (Одамлар) менга: ‹Ўғлингга ражм (тошбўрон) бор›, дейишди. Мен ўғлимни ундан юз қўй ва бир чўри (каниз) бериб (тўлов билан) қутқардим. Сўнг илм аҳлидан сўрасам, улар: ‹Ўғлингга фақат юз дарра (қамчи) ва бир йил сургун бор›, дейишди», деди. Шунда Пайғамбар ﷺ: «Албатта, мен орамизда Аллоҳнинг Китоби билан ҳукм қиламан: чўри ва қўй — сенга қайтарилади; ўғлингга эса — юз дарра ва бир йил сургун (бор). Сен эса, эй Унайс, — (деб) бир кишига (хитоб қилиб) — бу (киши)нинг хотинининг олдига эрталаб бориб, уни ражм қил (тошбўрон қил)», дедилар. Бас, Унайс эрталаб унинг олдига бориб, уни ражм қилди.