حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أُسَامَةَ، قَالَ كَانَ ابْنٌ لِبَعْضِ بَنَاتِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَقْضِي، فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ أَنْ يَأْتِيَهَا فَأَرْسَلَ " إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ، وَلَهُ مَا أَعْطَى، وَكُلٌّ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى، فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ ". فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ فَأَقْسَمَتْ عَلَيْهِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقُمْتُ مَعَهُ وَمُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ وَأُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ وَعُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ، فَلَمَّا دَخَلْنَا نَاوَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصَّبِيَّ وَنَفْسُهُ تَقَلْقَلُ فِي صَدْرِهِ ـ حَسِبْتُهُ قَالَ ـ كَأَنَّهَا شَنَّةٌ، فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ أَتَبْكِي فَقَالَ " إِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ ".
(Usoma (roziyallohu anhumo) aytdi:) Paygʻambar ﷺning qizlaridan birining oʻgʻli jon (taslim qilish arafasi)da edi; bas, u (qiz) U zotga — uning oldiga kelishlarini (soʻrab, odam) yubordi. U zot: «Albatta, Alloh olgan narsa Uniki va bergan narsa (ham) Uniki; har bir narsa Uning huzurida belgilangan ajal (muddat) bilandir. Bas, u sabr qilsin va (ajrini Allohdan) kutsin», deb (xabar) yubordilar. Soʻng u (qiz) U zotga — Unga qasam ichib — (yana odam) yubordi (kelishlarini qattiq soʻradi). Bas, Rasululloh ﷺ turdilar, men ham U zot bilan turdim, Muoz ibn Jabal, Ubay ibn Kaʼb va Uboda ibn Somit (ham birga bordik). Qachon biz kirsak, ular Rasululloh ﷺga bolani — uning joni koʻkragida liqillab (chiqmoqda) turgan holda — topshirdilar; (Usoma): men U zot: «goʻyo (eski) bir mesh (suvi)dek», dedilar deb oʻylayman. Bas, Rasululloh ﷺ yigʻladilar. Shunda Saʼd ibn Uboda: «Yigʻlaysizmi?» dedi. U zot: «Albatta, Alloh oʻz bandalaridan (faqat) rahmdillarga rahm qiladi», dedilar.(Усома (розияллоҳу анҳумо) айтди:) Пайғамбар ﷺнинг қизларидан бирининг ўғли жон (таслим қилиш арафаси)да эди; бас, у (қиз) У зотга — унинг олдига келишларини (сўраб, одам) юборди. У зот: «Албатта, Аллоҳ олган нарса Уники ва берган нарса (ҳам) Уники; ҳар бир нарса Унинг ҳузурида белгиланган ажал (муддат) биландир. Бас, у сабр қилсин ва (ажрини Аллоҳдан) куцин», деб (хабар) юбордилар. Сўнг у (қиз) У зотга — Унга қасам ичиб — (яна одам) юборди (келишларини қаттиқ сўради). Бас, Расулуллоҳ ﷺ турдилар, мен ҳам У зот билан турдим, Муоз ибн Жабал, Убай ибн Каъб ва Убода ибн Сомит (ҳам бирга бордик). Қачон биз кирсак, улар Расулуллоҳ ﷺга болани — унинг жони кўкрагида лиқиллаб (чиқмоқда) турган ҳолда — топширдилар; (Усома): мен У зот: «гўё (эски) бир меш (суви)дек», дедилар деб ўйлайман. Бас, Расулуллоҳ ﷺ йиғладилар. Шунда Саъд ибн Убода: «Йиғлайсизми?» деди. У зот: «Албатта, Аллоҳ ўз бандаларидан (фақат) раҳмдилларга раҳм қилади», дедилар.