وَحَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْوَاسِطِيُّ , ثنا مُوسَى بْنُ إِسْحَاقَ , نا أَبُو بَكْرٍ ، نا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ , عَنْ حَجَّاجٍ , عَنْ عَطَاءٍ , عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ , أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَأَى رَجُلا فِي رِجْلِهِ لُمْعَةً لَمْ يُصِبْهَا الْمَاءُ حِينَ تَطَهَّرَ , فَقَالَ لَهُ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ : " بِهَذَا الْوُضُوءِ تَحْضُرُ الصَّلاةَ ؟ " ، وَأَمَرَهُ أَنْ يَغْسِلَ اللُّمْعَةَ وَيُعِيدَ الصَّلاةَ
Ubayd ibn Umayrdan rivoyat qilinadi: Umar ibn Xattob bir kishini koʻrdi — u tahoratlanganida oyogʻida suv tegmagan bir joy qolgan edi. Shunda Umar (roziyallohu anhu) unga: «Shu tahorat bilan namozga hozir boʻlasanmi?» dedi va unga oʻsha joyni yuvishni hamda namozni qaytarishni buyurdi.Убайд ибн Умайрдан ривоят қилинади: Умар ибн Хаттоб бир кишини кўрди — у таҳоратланганида оёғида сув тегмаган бир жой қолган эди. Шунда Умар (розияллоҳу анҳу) унга: «Шу таҳорат билан намозга ҳозир бўласанми?» деди ва унга ўша жойни ювишни ҳамда намозни қайтаришни буюрди.