حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ غَيْلانَ ، نا الْحَسَنُ بْنُ الْجُنَيْدِ , وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ الآدَمِيُّ , نا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ الْمُنَادِي , قَالا : نا إِسْحَاقُ الأَزْرَقُ , نا الْقَاسِمُ بْنُ عُثْمَانَ الْبَصْرِيُّ , عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ , قَالَ : " خَرَجَ عُمَرُ مُتَقَلِّدًا السَّيْفَ , فَقِيلَ لَهُ : إِنَّ خَتَنَكَ وَأُخْتَكَ قَدْ صَبَوْا , فَأَتَاهُمَا عُمَرُ وَعِنْدَهُمَا رَجُلٌ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ , يُقَالُ لَهُ : خَبَّابٌ , وَكَانُوا يَقْرَؤُونَ طه , فَقَالَ : أَعْطُونِي الْكِتَابَ الَّذِي عِنْدَكُمْ أَقْرَأَهُ , وَكَانَ عُمَرُ يَقْرَأُ الْكِتَابَ , فَقَالَتْ لَهُ أُخْتُهُ : إِنَّكَ رِجْسٌ ، وَلا يَمَسُّهُ إِلا الْمُطَهَّرُونَ , فَقُمْ فَاغْتَسِلْ أَوْ تَوَضَّأْ ، فَقَامَ عُمَرُ فَتَوَضَّأَ , ثُمَّ أَخَذَ الْكِتَابَ فَقَرَأَ طه " . الْقَاسِمُ بْنُ عُثْمَانَ ، لَيْسَ بِالْقَوِيِّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: «Umar qilichini osgan holda chiqdi. Unga: ‹Pochchang bilan singling dinlaridan chiqishibdi›, deyildi. Umar ularning oldiga bordi; ular huzurida muhojirlardan Xabbob deb ataladigan bir kishi bor edi, ular ‹Toha›ni oʻqiyotgan edilar. Umar: ‹Huzuringizdagi kitobni menga beringlar, oʻqiyman›, dedi — Umar (yozuvni) oʻqir edi. Shunda singlisi unga: ‹Sen nopoksan, unga faqat pok kishilar tegadi; tur, gʻusl qil yoki tahorat qil›, dedi. Umar turib tahorat qildi, soʻng kitobni olib, ‹Toha›ni oʻqidi». Qosim ibn Usmon kuchli emas.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: «Умар қиличини осган ҳолда чиқди. Унга: ‹Поччанг билан синглинг динларидан чиқишибди›, дейилди. Умар уларнинг олдига борди; улар ҳузурида муҳожирлардан Хаббоб деб аталадиган бир киши бор эди, улар ‹Тоҳа›ни ўқиётган эдилар. Умар: ‹Ҳузурингиздаги китобни менга беринглар, ўқийман›, деди — Умар (ёзувни) ўқир эди. Шунда синглиси унга: ‹Сен нопоксан, унга фақат пок кишилар тегади; тур, ғусл қил ёки таҳорат қил›, деди. Умар туриб таҳорат қилди, сўнг китобни олиб, ‹Тоҳа›ни ўқиди». Қосим ибн Усмон кучли эмас.