حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ اللَّبَّانِ ، نا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَجَّاجِ , نا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ ، ح حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ صَالِحٍ , نا عَلِيُّ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي النَّجْمِ , بِالرَّافِقَةِ , ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُوسَى , نا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ ، عَنِ الأَعْمَشِ ، عَنْ حَبِيبٍ , عَنْ عُرْوَةَ , عَنْ عَائِشَةَ , قَالَتْ : " كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ ثُمَّ يُقَبِّلُ , ثُمَّ يُصَلِّي وَلا يَتَوَضَّأُ " . لَفْظُهُمَا وَاحِدٌ . ثنا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ , حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرٍ , قَالَ : سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ , يَقُولُ وَذُكِرَ لَهُ حَدِيثُ الأَعْمَشِ , عَنْ حَبِيبٍ , عَنْ عُرْوَةَ . فَقَالَ : أَمَا إِنَّ سُفْيَانَ الثَّوْرِيَّ كَانَ أَعْلَمَ النَّاسِ بِهَذَا زَعَمَ أَنَّ حَبِيبًا لَمْ يَسْمَعْ مِنْ عُرْوَةَ شَيْئًا
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: «Nabiy ﷺ tahorat olar, soʻng oʻpar, soʻng namoz oʻqir va tahorat olmas edilar». Ikkovining lafzi bir xil. Abdurrahmon ibn Bishr aytdi: Yahyo ibn Saidning huzurida Aʼmashning Habibdan, uning Urvadan (qilgan) hadisi zikr qilinganda, uning shunday deganini eshitdim: Ogoh boʻl, Sufyon as-Savriy bunda odamlarning eng bilimdoni edi; u Habib Urvadan hech narsa eshitmagan, deb hisoblardi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: «Набий ﷺ таҳорат олар, сўнг ўпар, сўнг намоз ўқир ва таҳорат олмас эдилар». Икковининг лафзи бир хил. Абдурраҳмон ибн Бишр айтди: Яҳё ибн Саиднинг ҳузурида Аъмашнинг Ҳабибдан, унинг Урвадан (қилган) ҳадиси зикр қилинганда, унинг шундай деганини эшитдим: Огоҳ бўл, Суфён ас-Саврий бунда одамларнинг энг билимдони эди; у Ҳабиб Урвадан ҳеч нарса эшитмаган, деб ҳисобларди.