حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، نا الزَّعْفَرَانِيُّ ، نا شَبَابَةُ , نا يُونُسُ بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ ضَمْرَةَ , وَالْحَارِثِ , عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ , قَالَ : " إِذَا أَمَّ الرَّجُلُ الْقَوْمَ فَوَجَدَ فِي بَطْنِهِ رَزْءًا أَوْ رُعَافًا أَوْ قَيْئًا فَلْيَضَعْ ثَوْبَهُ عَلَى أَنْفِهِ وَلْيَأْخُذْ بِيَدِ رَجُلٍ مِنَ الْقَوْمِ فَلْيُقَدِّمْهُ " . الْحَدِيثَ
Ali (roziyallohu anhu) aytdi: «Kishi qavmga imomlik qilayotganida qornida ogʻriq sezsa yoki burnidan qon ketsa yoki qusuq boʻlsa, kiyimini burniga qoʻysin va qavmdan bir kishining qoʻlidan tutib, uni oldinga oʻtkazsin». Al-hadis.Али (розияллоҳу анҳу) айтди: «Киши қавмга имомлик қилаётганида қорнида оғриқ сезса ёки бурнидан қон кетса ёки қусуқ бўлса, кийимини бурнига қўйсин ва қавмдан бир кишининг қўлидан тутиб, уни олдинга ўтказсин». Ал-ҳадис.