حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ وَهْبٍ , ثنا عَمِّي , أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ , عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ , عَنْ عِمْرَانَ بْنِ أَبِي أَنَسٍ , عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ , عَنْ أَبِي قَيْسٍ مَوْلَى عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ ، أَنَّ عَمْرَو بْنَ الْعَاصِ , كَانَ عَلَى سَرِيَّةٍ , وَأَنَّهُمْ أَصَابَهُمْ بَرْدٌ شَدِيدٌ , لَمْ يَرَوْا مِثْلَهُ , فَخَرَجَ لِصَلاةِ الصُّبْحِ , فَقَالَ : وَاللَّهِ لَقَدِ احْتَلَمْتُ الْبَارِحَةَ , وَلَكِنْ وَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ بَرْدًا مثل هَذَا مَرَّ عَلَى وُجُوهِكُمْ مِثْلُهُ , فَغَسَلَ مَغَابِنَهُ وَتَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلاةِ , ثُمَّ صَلَّى بِهِمْ فَلَمَّا , قَدِمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , سَأَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصْحَابَهُ : " كَيْفَ وَجَدْتُمْ عَمْرًا وَصَحَابَتِهِ لَكُمْ ؟ " ، فَأَثْنَوْا عَلَيْهِ خَيْرًا , وَقَالُوا : يَا رَسُولَ اللَّهِ , صَلَّى بِنَا وَهُوَ جُنُبٌ , فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى عَمْرٍو , فَأَخْبَرَهُ بِذَلِكَ وَبِالَّذِي لَقِيَ مِنَ الْبَرْدِ , وَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ , إِنَّ اللَّهَ قَالَ : وَلا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ , فَلَوِ اغْتَسَلْتُ مِتُّ , فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى عَمْرٍو
Amr ibn al-Osning ozod qilingan quli Abu Qaysdan rivoyat qilinadiki, Amr ibn al-Os bir sariyaning boshligʻi edi. Ularga oʻzlari misli koʻrmagan qattiq sovuq yetdi. U bomdod namoziga chiqdi va: Allohga qasamki, kecha men ehtilom boʻldim; lekin, Allohga qasamki, yuzlaringizga urilgan mana shunday sovuqni koʻrmaganman, dedi. Soʻng u bel va qoʻltigʻining burmalarini yuvdi, namoz uchun qiladigan tahoratini oldi, keyin ularga namoz oʻqib berdi. U Rasululloh ﷺning huzurlariga kelganida, Rasululloh ﷺ ashoblaridan: «Amrni va uning sizlarga hamrohligini qanday topdingiz?» deb soʻradilar. Ular uni yaxshilik bilan maqtadilar va: Yo Rasululloh, u bizga junub holida namoz oʻqib berdi, dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ Amrga (kishi) yubordilar va u buni hamda sovuqdan koʻrgan mashaqqatini u zotga xabar qildi va: Yo Rasululloh, Alloh: {Oʻzingizni oʻldirmangiz}, degan; agar gʻusl qilsam, oʻlar edim, dedi. Shunda Rasululloh ﷺ Amrga qarab kulib qoʻydilar.Амр ибн ал-Оснинг озод қилинган қули Абу Қайсдан ривоят қилинадики, Амр ибн ал-Ос бир сариянинг бошлиғи эди. Уларга ўзлари мисли кўрмаган қаттиқ совуқ етди. У бомдод намозига чиқди ва: Аллоҳга қасамки, кеча мен эҳтилом бўлдим; лекин, Аллоҳга қасамки, юзларингизга урилган мана шундай совуқни кўрмаганман, деди. Сўнг у бел ва қўлтиғининг бурмаларини ювди, намоз учун қиладиган таҳоратини олди, кейин уларга намоз ўқиб берди. У Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келганида, Расулуллоҳ ﷺ ашобларидан: «Амрни ва унинг сизларга ҳамроҳлигини қандай топдингиз?» деб сўрадилар. Улар уни яхшилик билан мақтадилар ва: Ё Расулуллоҳ, у бизга жунуб ҳолида намоз ўқиб берди, дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ Амрга (киши) юбордилар ва у буни ҳамда совуқдан кўрган машаққатини у зотга хабар қилди ва: Ё Расулуллоҳ, Аллоҳ: {Ўзингизни ўлдирмангиз}, деган; агар ғусл қилсам, ўлар эдим, деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ Амрга қараб кулиб қўйдилар.