حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الْمَجِيدِ الْمُقْرِئُ , نا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الْوَرَّاقُ . ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَخْلَدٍ , حَدَّثَنَا أَبُو سَيَّارٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُسْتَوْرِدِ ، قَالا : نا دَاوُدُ بْنُ شَبِيبٍ , نا إِبْرَاهِيمُ بْنُ طَهْمَانَ , عَنْ حُصَيْنٍ , عَنْ أَبِي مَالِكٍ ، عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ , أَنَّهُ أَجْنَبَ فِي سَفَرٍ لَهُ فَتَمَعَّكَ فِي التُّرَابِ ظَهْرًا لِبَطْنٍ , فَلَمَّا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَهُ , فَقَالَ : " يَا عَمَّارُ , إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَضْرِبَ بِكَفَّيْكَ فِي التُّرَابِ , ثُمَّ تَنْفُخَ فِيهِمَا ثُمَّ تَمْسَحَ بِهِمَا وَجْهَكَ وَكَفَّيْكَ إِلَى الرُّسْغَيْنِ " . لَمْ يَرْوِهِ عَنْ حُصَيْنٍ مَرْفُوعًا , غَيْرُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ طَهْمَانَ , وَوَقَفَهُ شُعْبَةُ , وَزَائِدَةُ وَغَيْرُهُمَا , وَأَبُو مَالِكٍ فِي سَمَاعِهِ مِنْ عَمَّارِ نَظَرٌ , فَإِنَّ سَلَمَةَ بْنَ كُهَيْلٍ قَالَ فِيهِ عَنْ أَبِي مَالِكٍ , عَنِ ابْنِ أَبْزَى , عَنْ عَمَّارٍ , قَالَهُ الثَّوْرِيُّ عَنْهُ
Abu Molik Ammor ibn Yosir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladiki, u bir safarida janobatli boʻlib qoldi va tuproqda oldi-orqasi bilan agʻanadi. Nabiy ﷺning huzurlariga kelib, u zotga xabar berganida, u zot: «Ey Ammor, senga faqat ikki kaftingni tuproqqa urib, soʻng ularga puflab, soʻng ular bilan yuzingni va bilaklarga qadar ikki kaftingni mash qilishing kifoya edi», dedilar. Buni Husayndan marfuʼ holda Ibrohim ibn Tahmondan boshqa hech kim rivoyat qilmagan; Shuʼba, Zoida va boshqalar uni mavquf qilganlar. Abu Molikning Ammordan eshitganida ham nazar bor, chunki Salama ibn Kuhayl bu haqda: «Abu Molikdan, u Ibn Abzodan, u Ammordan», degan; buni undan Savriy aytgan.Абу Молик Аммор ибн Ёсир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қиладики, у бир сафарида жанобатли бўлиб қолди ва тупроқда олди-орқаси билан ағанади. Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб, у зотга хабар берганида, у зот: «Эй Аммор, сенга фақат икки кафтингни тупроққа уриб, сўнг уларга пуфлаб, сўнг улар билан юзингни ва билакларга қадар икки кафтингни маш қилишинг кифоя эди», дедилар. Буни Ҳусайндан марфуъ ҳолда Иброҳим ибн Таҳмондан бошқа ҳеч ким ривоят қилмаган; Шуъба, Зоида ва бошқалар уни мавқуф қилганлар. Абу Моликнинг Аммордан эшитганида ҳам назар бор, чунки Салама ибн Куҳайл бу ҳақда: «Абу Моликдан, у Ибн Абзодан, у Аммордан», деган; буни ундан Саврий айтган.